We’re friends.. right?

Vriendschap. Een onderwerp waar ik volgens mij nog nooit over eerder over geblogd heb. En dat terwijl het wel degelijk zo’n belangrijk onderwerp is. Dat werd een week geleden goed duidelijk…

Aangezien u – trouwe lezer – waarschijnlijk niet zit te wachten op een zeer gedetailleerd voorbeeld, hier de beknopte variant. Vorige week vrijdag werd ik op de fiets op weg naar de universiteit van achteren met volle vaart geschept door een auto. Ik verwachtte dat ik alle mooie momenten uit mijn relatief korte leven voorbij zou zien flitsen. Dat bleek niet het geval, want het enige wat ik dacht toen ik door de lucht vloog, was: ‘O. Shit.’ Het volgende moment belandde ik met een pijnlijke klap op de grond en werd ik een kwartier later ingesnoerd en al op de brancard afgevoerd richting ziekenhuis. Resultaat: gekneusde heup, onbuigbare rechterarm en wat blauwe plekken en schrammen. Mijn ouders waren op dat moment op vakantie in Duitsland en zouden pas de volgende dag in de loop van de middag thuiskomen. Een verpleegster belde daarop vriendin A. Deze liet gelijk haar spullen vallen en trapte in sneltreinvaart de pedalen rond om me in het ziekenhuis bij te staan en de nodige telefoontjes te plegen. Daarnaast wist ze te achterhalen waar mijn arme gedeukte fiets* gestald was. Vriendin B reed een uur later vanuit haar woonplaats terug naar Tilburg om me op te halen in het ziekenhuis, in m’n appartementje wat spullen op te halen en me vervolgens naar m’n ouderlijk huis te brengen. Vriendin C kwam diezelfde avond nog langs om me gezelschap te houden en zou de volgende dag speciaal naar Tilburg rijden om een stel krukken voor me op te halen zodat ik wat beter uit de voeten kon.

Vriendschappen heb je in allerlei verschillende soorten en maten. Ze zijn me nooit aan komen waaien en ik ben dan ook zeer terughoudend met het opplakken van het etiket ‘vriend’ of ‘vriendin’. Naar mijn idee kun je vriendschappen kortweg indelen in drie categorieën. Onder de eerste categorie vallen vriendin A, B en C, samen met nog een drietal andere vriendinnen. Met hen ga ik shoppen, naar de film, naar de kroeg, etc, houden we meidenavondjes, kan ik urenlang praten en bel ik als er een probleem of leuk nieuwtje is. Het leuke van hen is dat ik met de één al jaren omga, terwijl ik de ander pas een jaartje ken.
De tweede categorie bestaat uit vrienden waarmee ik gezellig een filmpje kijk, een terrasje pak, in de koffiecorner van de bieb een kop koffie drink, maar waar ik geen diepzinnige gesprekken mee voer of waarvan ik de hele familiegeschiedenis ken. Iets meer aan de oppervlakte dus, maar zeker zo waardevol.
Onder de derde categorie vallen tenslotte de vrienden die ik nog ken van ‘vroeger’. Hen zie ik eigenlijk maar eens in de zoveel tijd, maar als ik ze dan weer spreek, voelt het altijd weer net alsof ik nooit ben weg geweest. Bij de laatste categorie valt het me altijd weer op dat er in korte tijd zoveel in een mensenleven kan gebeuren en is het leuk om te horen wat ze in de tussentijd allemaal hebben meegemaakt.

Vooral nu ik in m’n studententijd zit, verbaas ik me over hoe de verschillende levens van mijn vrienden lopen. De één heeft een eigen website en vliegt vlotjes door de studie, de ander heeft al drie studies geprobeerd en is er nog steeds niet uit wat hij wil. De één zit aan de andere kant van de wereld en is verloofd en weer een ander woont nog thuis en is meer van de losse scharrels.

Door het ongeluk van vorige week ben ik des te meer gaan beseffen hoe belangrijk vriendschap is en dat wanneer je je daarvoor inzet, je er ook een hoop voor terugkrijgt. Waar ik vroeger nog wel eens meewarig terugdacht aan een vriendschap die uiteindelijk om de een of andere reden over ging, richt ik me tegenwoordig op de mensen die ik wel om me heen heb. Om af te sluiten daarom een quote waarvan ik niet weet van wie het is, maar waar ik wel volledig achter sta:

‘There comes a time in your life when you realize who matters, who never did and who always will. So don’t worry about the people from your past, because there’s a reason why they didn’t make it to your future…’

* Deze bleek later total loss te zijn. Arme fiets, en dat na twintig jaar in trouwe dienst van de familie…

One thought on “We’re friends.. right?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s