Nurture; not an easy thing..

In mijn tienerjaren bedacht ik me vaak hoe tof het zou zijn als ik er nog een klein zusje of tweede broertje bij zou krijgen. Zo’n klein hummeltje die dan met een verbaasd gezichtje naar de sneeuw zou kijken, die blij z’n handjes naar me uit zou steken als ik boven de box zou hangen, die ik kon leren lopen, etc, etc. Daarnaast heb ik een rare fascinatie voor babysokjes, wat mij betreft schattigheid in ultima forma. Ik heb echter minder met kinderen die tot de leeftijdscategorie vier tot acht jaar behoren. Waar dat precies vandaan komt, weet ik niet. Hoewel, onderstaande vormt er wel een mooi voorbeeld van…

Het is zaterdagmiddag en druk in het overdekte winkelcentrum in Waalwijk. Met wat nieuwe boeken voor mijn toch al overvolle boekenkast (tjah, afgeprijsde boeken van Jane Austen laat je nu eenmaal niet in de schappen liggen..), de eerste Kerstspulletjes (jaja, de Action is er vroeg bij), nieuwe laarsjes, een tasje voor stapavonden en twee foulards voor de banken zodat kat Chuck er naar hartenlust op kan klauteren zijn al gescoord en liggen afgerekend en wel in mijn tas. Nu sta ik bij de C&A in de rij om mijn spiksplinternieuwe zwarte poncho af te rekenen. Ik bedenk me net hoeveel mazzel ik heb dat ik om de zoveel tijd ongegeneerd kan shoppen, als ik achter me ineens een hoop geschreeuw hoor. Net als mijn lotgenoten die ook in de rij voor de kassa’s staan (en die twee rijen zijn láng…), kijk ik nieuwsgierig om. Daar komt oma aangezeuld, met twee handen vol plastic tassen. Achter haar loopt een krijsend, rood aangelopen jongetje van een jaar of vier. ‘Jas hebben! Ik moet nog een jas hebben!’ krijst hij door de winkel en onwillekeurig stop ik mijn vinger in mijn linkeroor (die is om de één of andere reden gevoeliger dan rechter, heel apart) om het onaangename geluid iets te dempen. Ik verbaas me altijd over de hoeveelheid geluid dat er uit die kleine keeltjes kan komen, op de één of andere manier is het awh-gevoel toch altijd verdwenen als die ukkies hun mond opendoen. Oma probeert het jongetje te kalmeren, maar zonder merkbaar resultaat. Uiteindelijk wordt ze boos en snauwt het jongetje toe dat ze ‘heel erg boos wordt’ als hij nu niet rustig wordt. Ondertussen staat vrijwel het gehele winkelende C&A-publiek hen aan te kijken en voel ik een plaatsvervangend gevoel van schaamte. De caissières houden angstvallig hun blik op de kleding op de toonbank gericht en zijn ineens Oost-Indisch doof geworden. Dan komt moeder aanzeulen met een grote buggy en gezien het feit dat het jongetje bij oma duidelijk geen jas gaat scoren, wendt hij zich nu huilend en intens verdrietig tot zijn moeder. ‘Ma-ham, ik heb écht nog een jas nodig, ik heb er thuis nog maar twee-hee!’ Ik merk dat m’n mond even open zakt van verbazing en doe hem gauw weer dicht. Ik besluit niet gelijk te oordelen – elk kind heeft wel eens een mindere dag – en bedenk me dat moeder of oma zo vast wel zal bedenken dat het handiger is – gezien de mate van geluidsoverlast – om het jongetje even mee naar buiten te nemen. Het jengelen gaat echter verder en ik ben blij dat er nog maar één klant voor me staat. Uiteindelijk reken ik af en als de caissière me mijn poncho in een plastic zak aanreikt kijkt ze me even veelbetekenend aan, alsof ze me wil vragen om alsjeblieft gewoon nog een keer terug te komen en ze me belooft dat er dan geen vervelende krijsende kinderen zijn.
Met een laatste blik op het jongetje, die inmiddels krijsend over de grond rolt, lopen mam en ik in sneltreinvaart de winkel uit, de vrijheid tegemoet. Kinderen? Nog maar even niet…

Tot slot wil ik u, trouwe lezer, dit filmpje niet onthouden: de lach werkt gewoon té aanstekelijk ;)

One thought on “Nurture; not an easy thing..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s