Privacy: een recht of loze term?

Inzending column-wedstrijd van het Landelijk Congres Bestuurskunde 2010. Onderwerp: Staat van de Privacy. Derde plaats.

Het drukke leven van de hedendaagse burger wordt op de voet gevolgd tijdens zijn dagelijkse activiteiten. Bewakingscamera’s op openbare plaatsen leggen alle bewegingen van toevallige voorbijgangers vast, via je mobieltje kan tot op de meter bepaald worden waar je je bevindt en ook een onschuldig msn-gesprek kan tot op de letter gevolgd worden. Typische voorbeelden van de schending van de privacy? Misschien wel. Waar ik echter benieuwd naar ben, is de rol die we zelf spelen in de privacykwestie. Geven we zelf ook niet veel te veel informatie aan de buitenwereld en zo ja, waarom doen we dat?

Neem een telefoongesprek in de bus of trein. Regelmatig worden via de mobiele telefoon gesprekken gevoerd over onderwerpen die eigenlijk in de privésfeer vallen, van het klagen over exen tot het doorgeven van bankgegevens via de mobiele telefoon. Toch is zo’n telefoongesprek nog relatief onschuldig als we dit vergelijken met de informatie die we met het grootste gemak op het WorldWideWeb gooien. Zo kwam ik op een schrikbarend aantal sites allerlei informatie van mezelf tegen die ik daar in een grijs verleden als onschuldige tiener op had gezet. Het heeft een hele tijd geduurd voordat ik alle informatie op de betreffende sites had weten te beperken tot oppervlakkige beschrijvingen van mezelf.

Waarom ik al die informatie eigenlijk op internet heb gezet? Het antwoord is simpel: uit naïviteit en omdat ‘iedereen het doet’. Verder geeft het een gevoel van veiligheid als je als anoniem persoon achter je beeldscherm zit. Daarin schuilt naar mijn idee dan ook het grootste gevaar. Het idee dat toch niemand je iets kan maken, terwijl in werkelijkheid miljoenen mensen al die informatie kunnen zien, kan zorgen voor onplezierige situaties met eventuele verstrekkende gevolgen.

Naar mijn mening gaat het dus niet om die videocamera’s in een winkelstraat die een schending van de privacy op zouden leveren, het zijn de mensen zelf. Er wordt personen met verkeerde bedoelingen te veel mogelijkheden geboden om ook daadwerkelijk anderen schade toe te brengen door de informatie die we zelf met de buitenwereld delen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: