Opgenomen & opgelost?

Opgenomen & opgelost? – Inzending Philip Voicetracer, november 2011

Wat gefrunnik aan het apparaat en dan klinkt haast griezelige, onmelodieuze harpmuziek door de ruimte. Eileen Heages voelt hoe de haartjes op haar armen recht overeind gaan staan, wat gezien de warmte, waarin zelfs de airconditioning die op volle toeren draait weinig verlichting biedt, een vreemde tegenstrijdigheid is. Fronsend kijkt haar baas, rechercheur Meaver, naar het apparaat in zijn hand. ‘Dit is wel het laatste dat ik had verwacht,’ mompelt hij, meer tegen zichzelf dan tegen de rest. Hij richt zijn blik op zijn rechterhand Deans, die lichtjes haar schouders ophaalt en er blijkbaar ook niet veel van snapt. Zijn ogen vliegen weer naar het apparaat als de muziek overgaat in een licht gekraak, dat even aanhoudt. Vervolgens lijkt een stem iets te murmelen. Er is echter geen logica in de monoloog te vinden, Eileen kan niet eens ontdekken of het wel woorden zijn. Na ruim twintig seconden houdt de stem op, klinkt er geschuif van een meubelstuk over een houten vloer en dan.. stilte. ‘Damn!’ Gefrustreerd kwakt Meaver de memorecorder naast hem op tafel. Met gefronste wenkbrauwen en een samengeknepen mond springt hij op en begint door de kamer te ijsberen, terwijl Deans en Eileen zijn bewegingen nauwlettend volgen. ‘Ik snap het niet, hij zei dat we de zaak hiermee op konden lossen,’ zegt Meaver, terwijl hij met zijn hand vaag richting de memorecorder op tafel wijst. ‘En het enige wat we terugkrijgen na het labonderzoek van dit ding is een briefje met wat letters!’ Hij valt even stil, maakt een halve pirouette op zijn rechterhak en raast dan verder. ‘We hebben een bekentenis, maar geen lijk. Hij reikt ons naar eigen zeggen het ultieme bewijsmateriaal aan en geeft ons dan een nutteloze memorecorder. Die man speelt verdomme een spelletje met ons!’ Meaver wrijft nadenkend over zijn stoppelbaard, waarna hij een zucht slaakt. ‘We komen vandaag geen stap verder ben ik bang. Jullie kunnen gaan, maar kom verdomme met een oplossing voor die letters!’

Het is al donker als Eileen die avond de voordeur opent. Terwijl ze de koelkast opentrekt om verschillende restjes groenten tot een maaltijdsalade te verwerken, overpeinst ze de zaak. ‘Missing 3’ is vanaf begin af aan al een raar verhaal geweest. Drie verdwijningen in een maand, die allemaal in verband worden gebracht met dezelfde man, Thom. Hij bekent, maar er is geen overtuigend bewijs. Geen teken van leven van de slachtoffers, echter ook geen lijken. Hij wordt vrijgelaten en twee weken later wordt een pakje afgegeven bij het politiebureau. De inhoud bevat een memorecorder met een kort briefje in Thom’s handschrift: ‘Hiermee heb je al het bewijs dat je nodig hebt’. De memorecorder is al wat gedateerd, gezien het feit dat er nog een klein cassettebandje in zit. De recorder wordt naar het lab gestuurd en de politie wil Thom weer vereren met een bezoekje. Hij blijkt echter spoorloos verdwenen te zijn en verschillende zoekacties leveren niets op. Tijdens het labonderzoek worden op de onderkant van het cassettebandje een verzameling letters gevonden die in het plastic staan gekrast: fa nerovetsrethca ejdnab teh leeps. Verder wordt niets bijzonders aangetroffen. Het materiaal wordt teruggegeven aan rechercheur Meaver, die de zaak leidt. Hij en zijn team mogen het verder zelf uitzoeken.
Nog steeds in gedachten verzonken loopt Eileen naar de televisie, maar er is niets te vinden wat haar kan boeien. Ook eenmaal in bed blijven de letters door haar hoofd spoken, voordat ze uiteindelijk rusteloos in slaap valt.

Fa nerovetsrethca ejdnab teh leeps.. Ineens spert ze haar ogen wijd open en staart naar het inktzwarte plafond. ‘Speel het bandje achterstevoren af!’ Natuurlijk! Geschokt en opgewonden door haar ingeving veert ze op uit bed en grijpt naar haar mobieltje. Met een blik op de wekkerradio ziet ze dat het tien voor drie is, maar dat kan haar niets schelen. ‘Meaver hier,’ antwoordt een slaperige stem aan de andere kant van de lijn. ‘Je mag wel een verrekte goede reden hebben om me op dit tijdstip te bellen, Heages.’ Zijn waarschuwende boodschap negerend vertelt Eileen hem haar bevindingen. Het blijft even stil aan de andere kant van de lijn, waarna ze Meaver goedkeurend hoort brommen. ‘Blijf aan de lijn, ik ga het gelijk proberen.’ Waarschijnlijk heeft hij het bandje naast hem liggen en het al eindeloos afgeluisterd, want ze hoort wat geschuifel en geritsel voordat het bandje met een klik wordt gestart. Weer is er die stilte, dan klinkt wederom het geluid van geschraap van hout op hout. Misschien een stoel? Een tafel? Waar op het politiebureau de stem echter onbegrijpelijk was geweest, klinkt deze nu zacht maar duidelijk. ‘Jullie hebben mijn aanwijzingen blijkbaar opgelost, gefeliciteerd. Ik heb altijd al politierechercheurs naar mijn pijpen willen laten dansen.’ Een lichte rilling trekt over Eileen’s rug, terwijl ze onwillekeurig even achterom kijkt of Thom niet ineens in haar slaapkamer is verschenen. De stem gaat verder. ‘Ik houd me aan mijn woord, hier is mijn bekentenis. Ze zijn dood. Alle drie. Ze verdienden het.’ Zijn akelige lach klinkt hard in Eileen’s oor en een plotselinge misselijkheid overvalt haar. Thom gaat verder. ‘In de brief die ik in de kelder achter een steen in de linkermuur verstopt heb, staat waar ik ze heb begraven. Hopelijk vinden jullie het niet erg om stoffig te worden.’ Hij grinnikt. ‘Voordat ik voorgoed afscheid neem van deze wereld, willen jullie natuurlijk nog graag weten waar ik ben gebleven. Bezoek hiervoor mijn buren van mijn vakantiewoning in Granada. Ze hebben een vervallen schuurtje dat ze nooit gebruiken. Adios!’ Er klinkt weer gekraak en dan volgt die lugubere harpmuziek. In gedachten ziet Eileen hoe Thom in het schuurtje het bandje aanzet, een tafel onder het touw aan het plafond schuift, de boodschap inspreekt, zijn favoriete muziek draait en uiteindelijk de stoel onder zich wegtrapt.

Het bandje valt stil en er klinkt een tijdje geen geluid aan de andere kant van de lijn. Dan hoort ze Meaver zachtjes vloeken. ‘Hij is ons te snel afgeweest Heages, hij zal zijn straf ontlopen..’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s