Vlees op vrijdag

Kerst en Pasen lijken stiekem toch erg veel op elkaar. Niet alleen vanwege het vele eten, de gezellige versieringen en de al dan niet verplichte familiebezoeken, maar voornamelijk vanwege de topdrukte in de supermarkt tijdens de week voorafgaande aan de betreffende feestdagen. Kerststollen worden paasstollen, roodgroene kerstkransjes worden geelbruine paaskransjes, de kerstboom verandert in de paastak en de vliegende rendieren en kakelende kalkoeken transformeren in schattige kuikentjes en hupsende hazen. Hoewel ik me altijd rot erger aan het feit dat de paaseieren al in februari in de winkel liggen, verwonder ik me toch altijd wel weer over wat de fabrikanten allemaal niet voor paasartikelen weten te verzinnen. Badeendjes van verschillende soorten chocolade, aardappelschijfjes in de vorm van haasjes en de meest schattige paastaartjes.

Dit alles is om de klanten zoveel mogelijk op hun wenken te bedienen. Iedereen wil tenslotte bij familie en vrienden goed voor de dag komen en zonder al dat lekkers in paassfeer lukt dat natuurlijk niet. Dat betekent dat klanten veeleisend zijn. Zelfs bij een overvolle gebaksvitrine weten ze het nog voor elkaar te krijgen om nét om een taart te vragen die we op dat moment nou nét niet hebben. Daarnaast kunnen ze behoorlijk bemoeizuchtig zijn. Zelfs op Goede Vrijdag. Zo hadden collega’s W. en D. het met elkaar over het avondeten, terwijl ze ondertussen de winkel op orde probeerden te krijgen zonder onder de voet te worden gelopen door klanten die druk zochten naar reclameproducten of te worden geplet door winkelwagentjes. Op de vraag van D. wat er bij W. die avond op het menu stond, antwoordde deze: ‘Verse worst. Met gebakken aardappeltjes en groente’. Naast zich hoorde W. hoe een klant geschokt haar adem inhield. ‘Maar mevrouw!’ riep de klant uit. ‘Verse worst op Goede Vrijdag, dat kán toch helemaal niet, dan hoort u vis te eten hoor!’ Oké, dit was het moment waarop mijn kennis even bijgespijkerd moest worden. Blijkbaar is het bij Den Katholieken Medemensch gebruikelijk om geen vlees te eten op Goede Vrijdag. Aha. Met een blik die op onweer stond draaide W. zich om naar de mevrouw. Ik weet niet meer wat er letterlijk gezegd werd, maar het kwam erop neer dat ze toch echt zelf wel bepaalde wat er die avond op haar bord zou liggen. Al snel droop de klant af.

Diezelfde avond lag ik in bed naar het plafond te staren. Ik denk er normaal gesproken zelden over na, maar toch bleef er nu een vraag door mijn hoofd spoken. Hoe sta ik nu zelf in dat geloof? Ik ben protestants en ben gedoopt, iets wat blijkbaar nog wel eens als een merkwaardige combinatie wordt gezien. Ik zat op een katholieke basisschool, waar heel veel kinderen dus hun communie deden. Ik baalde er altijd van als ik samen met een handvol protestante klasgenootjes in een ander klaslokaal werd gezet zodat de anderen hun communieliedjes konden oefenen. Die bergen cadeaus die ze kregen konden me niet zoveel schelen, maar die liedjes vond ik wel heel leuk. Ook vond ik het altijd fantastisch als de adventkrans werd opgehangen en elke keer als er een nieuwe kaars werd aangestoken, we ons eigen lichtje op ons tafeltje mochten zetten en er dan in het met kaarslicht verlichte klaslokaal Bijbelse verhalen werden verteld.

Natuurlijk doel ik met de eerder gestelde vraag op het ‘echte’ geloven. Ik heb vroeger nog wel eens uit nieuwsgierigheid door de Bijbel gebladerd en een aantal verhalen gelezen. Hoewel er uit een aantal van die verhalen best inspiratie te halen valt, kan ik er verder niet zo heel veel mee. Ik word onrustig van het taalgebruik en vind het iets te belerend, alsof er constant iemand op je vingers kijkt bij alles wat je doet.

Persoonlijk heb ik meer met het boeddhisme. Tijdens de lessen levensbeschouwing op de – wederom katholieke – middelbare school werd er ook veel aandacht besteed aan andere geloven en wat ik daar heb geleerd, is blijkbaar toch blijven hangen. Ik ervaar het boeddhisme als vredig en toegankelijk en de zoektocht naar de ‘innerlijke ik’ kan ik wel waarderen. Ik vind het heerlijk om na een drukke dag nog even in kleermakerszit op de bank te zitten met een wierookstokje en gewoon even m’n hoofd leeg te maken. Jaja, en dat als nuchtere Brabantse rechtenstudente. En ja, ik verkies een guitig lachende dikkerd met grote oren nu eenmaal boven een uitgemergelde man aan een kruis. Of ik ook geloof in reïncarnatie? Daar ben ik eerlijk gezegd nog niet helemaal uit, I’ll let you know if I know. Hoewel er ook om het boeddhisme ongetwijfeld vele bloedvergieten hebben plaatsgevonden, ga ik naar die informatie niet op zoek, daar ben ik met andere geloven al veel te veel mee geconfronteerd. Misschien is dat de reden waarom geloof in het algemeen me zo tegenstaat; er zijn veel te veel oorlogen om gevoerd en veel te veel verliezen door geleden, op wat voor manier dan ook. Als ik denk aan zaken als eerwraak en vrijwillige kastijding om zo ‘dichter bij God’ te komen, dan draait m’n maag zich spontaan om. Om over het kindermisbruik nog maar niet te spreken. Misschien kijk ik wel te veel naar die negatieve kanten, maar ze zijn nu eenmaal te groots en te walgelijk om te negeren.

En toch, als ik door ‘mijn’ protestante kerk loop in mijn geboorteplaats, zit er ergens toch wel iets. Ik weet niet of dat komt omdat ik er gedoopt ben (iets wat ik stiekem toch wel een fijn idee vind), omdat mijn opa en oma als koster en kosteres jarenlang de vloeren en kerkbanken hebben geboend en ervoor zorgden dat kerkgangers zich er thuis voelden of dat het gebouw gewoon mooi is in zijn eenvoud, maar toch heeft de plek iets magisch. Tegenstrijdigheid in mijn grijze massa alom dus.

Met een onderwerp als dit zullen er altijd mensen op hun tenen getrapt worden of juist in hun mening worden gesterkt. Misschien vind je dat ik de plank volledig missla, misschien ook niet. Daarom ben ik oprecht benieuwd naar jouw mening. Ben jij gelovig of niet? En wat is jouw manier om dat te uiten?

Advertenties

11 thoughts on “Vlees op vrijdag

  1. Nope, ik ben ongelovig. Neig zelfs naar agnosticisme (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Agnosticisme) Ik wil altijd bewijzen hebben.

    Kort samengevat komt het erop neer dat ik een God niet ontken, noch dat ik bevestig. Omdat er geen bewijs voor is, voor beide stellingen niet.

    (In tegensteling tot atheisme, daarbij wordt een hogere macht simpelweg ontkent.)

    Dus als iemand bewijs heeft > dan ben ik misschien wel over te halen ;)

  2. Met jouw eerlijkheid sla je nooit “planken mis”! Ik heb met mijn -hoop ik- eerlijkheid gekozen voor Jezus en zijn Abbagod, voor wie alle mensen, wat ze ook doen of denken, de moeite waard zijn ..en neem nu op de koop toe, dat dit weer te “prekerig” klinkt. Tja…Op Paaszaterdag stond ik in de rij tussen barstensvolle boodschappenkarretjes (en ellenlange uitdraairekeningen) en had -opnieuw eerlijk gezegd- niet alleen moeite met mijn benen……

    1. Haha, een tip voor de volgende keer: ga laat op de zaterdagmiddag. Het is een risico omdat bepaalde dingen al op kunnen zijn, maar met een beetje mazzel kom je ineens heel veel afgeprijsde producten tegen in de schappen omdat de supermarkt toch nog van die paasartikelen af wil, scheelt in ieder geval een hoop ergernis en blauwe scheenbenen ;)

  3. Ik ben atheïst, denk ik. Christendom heb ik lang geleden afgezworen, maar dat komt vooral doordat ik het op de verkeerde manier onderwezen heb gekregen: ik vind mensen die vlees eten op Goede vrijdag geen slechte christenen, noch mensen die durven snoepen tijdens de vastenperiode. Wat mij betreft hoef je zelfs al die gebeden niet vanbuiten te kennen… Maar dat is wel wat ze mij aangeboden hebben, terwijl ik veel meer geïnteresseerd ben in de waarden van het christendom en uitleg van de bijbelverhalen (want als kind zoek je toch niet naar een symbolische verklaring achter iemand die op het water loopt?).
    Toen ben ik op zoek gegaan naar een andere religie, maar ‘k ben daar ook weer vanaf gestapt. Atheïst werkt denk ik het best voor mij, al voel ik me dan soms weer veel te aards en “onmystiek” (in zekere zin), wat ik niet wil zijn en wat ook niet geheel bij mij past :-)

  4. Ik geloof niet dat ik het een geloof kan noemen: ik vind het leven een mysterie. Religie is voor mij geen geloof maar het beleven van het mysterie dat overal is als de geest van kennis zich even rustig houdt.
    Je hebt een fijne stijl van schrijven; leest lekker.

  5. Ik ben meestal niet gelovig, maar bij vlagen twijfel ik. Mijn vriend is overigens wel gelovig en eet op geen enkele vrijdag vlees, net als mijn Katholieke oma vroeger.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s