De Aso App

Ik ben niet zo’n trendvolger. Niet op het gebied van kleding en dergelijke en ook niet qua gadgets. Ik heb nog steeds een oude mp3-speler van 256 Mb, gebruik de retro radio van mijn oma en heb de hele hype rondom Apple en Steve Jobs nooit begrepen. Mijn eerste mobieltje was een Nokia 3210, zo’n ding dat je vijfentwintig keer van de trap kon laten vallen en er drie keer op kon gaan staan voordat er überhaupt een barstje in kwam. Ongelofelijk, dat ding was werkelijk onverwoestbaar. Toch zit er zelfs aan die Nokia een houdbaarheidsdatum en na pakweg acht jaar trouwe dienst moest ik hem dan ook met een enigszins bezwaard hart vaarwel zeggen. Voortaan moest ik het zonder Snake II doen. Hij werd vervangen door een rode Samsung met tof klepje (in de volksmond bekend als een ‘C260’) en hoewel ik me een tijdje tha bomb heb gevoeld met dat ding, is hij tegenwoordig te beschouwen als prehistorisch. Ik kan er namelijk enkel mee bellen en sms’en en hij heeft niet eens een fatsoenlijke wekker (of ik weet gewoon niet hoe ik er mee om moet gaan), kun je het je voorstellen?

Uiteraard komt deze blog niet uit de lucht vallen, de volgende situatie deed zich namelijk zo’n twee maanden geleden voor. We staan tijdens de maandelijkse borrel van de studievereniging met z’n allen in onze stamkroeg. De muziek dreunt, het bier vloeit rijkelijk. Hier en daar wagen sommigen een dansje, de meesten staan echter in groepjes met elkaar te kletsen. Tot zover prima dus. Op een gegeven moment pakt degene naast me haar mobiel en leest het net binnengekomen berichtje. Vervolgens kijk ze lachend naar degene die twee meter verder tegenover ons in de kring staat en begint een berichtje terug te typen. Twee anderen voelen nu ook in hun broekzak en lezen een berichtje dat blijkbaar naar hen beiden is gestuurd. Zij kijken lachend naar degene naast me en beginnen ook weer een berichtje terug te sturen. Ondertussen sta ik met mijn stokje tegen de citroen in mijn glas ice tea te porren en bekijk de attributen aan de wand. Die opgezette hertenkop fascineert me toch elke keer weer. Ik kijk weer naar mijn gesprekspartners, maar deze typen vrolijk verder. Met opgetrokken wenkbrauwen sla ik het tafereel gaande, terwijl mijn hersenen overuren draaien over het mij nog onbekende onderwerp van gesprek. Op een gegeven moment ben ik het beu en vraag om uitleg. Het blijkt dat ze een Groups App hebben opgericht, omdat ze allemaal tot dezelfde kamer van de studievereniging behoren en blijkbaar was er iets grappigs aan de hand. Aha. Goed. Dus.

In principe is zo’n Groups App natuurlijk ontzettend handig. Hoewel ik het fenomeen ‘WhatsApp’ alleen ken van horen zeggen (zie de laatste zin van de eerste alinea over de gebrekkige faciliteiten van mijn Samsung), lijkt het op het eerste gezicht een fantastisch systeem: geen kosten, je kunt anderen gemakkelijk bereiken en het is gebruiksvriendelijk. Toch zit er één ontzettend groot nadeel aan, in mijn ogen dan: niet iedereen heeft het.

Pure discriminatie dus. En dan krijg je precies de situatie die ik hierboven beschreef. Persoonlijk zie ik oprecht niet in wat er op zo’n moment per se over de telefoon gestuurd moet worden terwijl je vrijwel tegenover de betreffende persoon staat. Is dat ene berichtje op dat moment nu echt belangrijker dan de gesprekspartner naast je? Ik vind het irritant, om niet te zeggen asociaal.

Sowieso gebruik ik m’n mobiel zeer zelden in de kroeg. Op dat moment ben ik met de mensen daar bezig, de rest wacht maar even. Ik heb er ook genoeg dagen bij dat mijn mobiel gewoon uit staat, meestal in het weekend als ik thuis ben bij mijn ouders. De meeste dingen kunnen echt wel wachten tot ik ’s avonds een keer mijn mobieltje check op eventuele binnengekomen berichten.

Ook mijn geliefde rode Samsung is inmiddels aan vervanging toe. Niet omdat ik graag meer gadgets wil, maar omdat de helft van de sms’jes niet meer bij mensen aankomt en dan wordt het natuurlijk lastig. Ik ben er nog niet uit wat mijn nieuwe aanschaf zal zijn. Persoonlijk vind ik de Samsung Galaxy werkelijk een fantastisch mooi ding, echter durf ik met zo’n duur geval amper over straat. Daarnaast heb ik het geld er ook eigenlijk gewoon niet voor over. Het wordt dus weer zo’n simpel mobieltje, deze keer echter wel met fatsoenlijke wekker. En met Snake II.

Advertenties

11 reacties op ‘De Aso App

  1. Haha, dan heb ik ideale gsm voor jou! Maar het zou me sterk verbazen moest dat ding nog te koop zijn… ’t is ’n nokia (’n 2330 blijkbaar – heb hem net opengedaan), niet zo sterk als de basismodelletjes waar jij het over had, maar de val van mijn hoogslaper heeft hij toch maar mooi overleefd ;-)

  2. Ik heb de Nokia C1. Dat is echt een aanrader. Het is een mini versie van de oude Nokia 3310. Er zit niks op dat je niet nodig hebt. Hij is klein, licht en mooi. En er zitten geen sociale verplichtingen aan vast.

  3. Ik herken de situatie die je daar beschrijft maar al te goed! Ik snap ook niet dat mensen berichten naar elkaar sturen terwijl ze elkaar gewoon in de ogen kunnen kijken :D Laatst ging ik iets eten in een café met twee mensen en allebei haalden ze plots hun gsm boven om lange tijd te sms’en. Niet eens subtiel onder tafel ofzo. Niet aangenaam.

  4. Ik begrijp het ook niet dat groeps-whatsappuh. Doen mijn collega’s met regelmaat tijdens een vergadering of andere bijeenkomst. Ik heb zelf een telefoon met whatsapp, maar ding ligt netje in een kluisje , tas of thuis zodat ik niet in de verleiding kom om aso te worden in sociale situaties.

  5. Ik kocht ongeveer een jaar geleden een nieuwe platenspeler, bezoek is verrast over onze oude platen.
    Het cassettedeck staat er nog, maar is al jaren niet gebruikt.
    Onze Nokia uit het jaar nul doet het nog steeds, nieuwe accu’s zijn voor een paar tientjes te koop.
    Onze videorecorder doet het ook nog steeds, hoewel banden lastig te vinden zijn, ondertussen.
    En ik schrijf dit op een 12 jaar oude pc, waarvan zowel schijfcapaciteit als prcessorcapaciteit een lachertje zijn.
    Ik moet wel de pc vroeg aanzetten, zodat het virus programma kan uitrazen, zo lang dat duistere dingen doet kan ik niets.
    Wel heb ik een satellietontvanger, hèt middel om er achter te komen hoe onze media propaganda apparaten zijn.
    Daar zit een magneetschijf recorder in, maar die werkt alleen als ik een tweede kabel naar de schotel leg, en die klus is me te vermoeiend.
    Ondanks Philips reclame blijkt het met één kabel niet te kunnen.
    Ook een Tomtom ontbreekt niet, vooral handig in steden.
    Mijn film spiegelreflex is nog steeds het beste fototoestel wat ik heb, geen programa’s, gewoon knopjes voor alle instellingen.
    Er is nog nooit een foto mislukt.
    De digitale mislukken regelmatig.

  6. Wat een blunder van hun kant zeg. Bespreek dat lekker op een ander moment ofzo, maar ga niet WhatsApp’en terwijl je nota bene met z’n allen uit bent. Ik zeg niet dat ik nooit op mijn telefoon kijk als ik ga stappen, maar dat is hooguit om te kijken hoe laat het is, of om te kijken of ik nog een sms’je heb. Als ik daar überhaupt al aan denk. Maar wat zij doen is ronduit onbeschoft als je het mij vraagt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s