Oud!

In mijn vorige blog schreef ik al dat kat Chuck weer een jaartje ouder is geworden. Dat is natuurlijk het vieren waard, maar dat betekent wel dat ik zelf ondertussen ook weer een jaar ouder ben. Ook geen probleem, al zal dat wel meer een issue worden naarmate ik de vijfentwintig ga passeren en richting de dertig ga. Echter zijn daarmee ook mijn ouders een jaartje ouder en dat vind ik persoonlijk altijd weer een stukje moeilijker te accepteren. Begrijp me niet verkeerd, dat is natuurlijk alleen maar goed, maar ik krijg er altijd een beetje een wee gevoel van in mijn maag.

Mijn ouders zijn mijn steun en toeverlaat. Ik kan in principe alles met ze bespreken en ze staan altijd voor me klaar. Bij het idee dat ze er op een dag niet meer zullen zijn, wil ik spontaan de deur uitrennen en nooit meer stoppen. Waarom ik daar nu ineens zo mee bezig ben en er een blog aan wil wijden? Als je in pakweg twee maanden tijd vier keer op Facebook het bericht voorbij ziet komen dat een vader of moeder van een leeftijdgenootje is overleden en ook een normaal gesproken zo vrolijke blog dat je al een hele tijd trouw volgt ineens volstaat met berichten van een vader die na een lang ziektebed is heengegaan, dan ga je wel even nadenken.

Het is namelijk toch een soort van vanzelfsprekend dat je ouders op alle belangrijke momenten in je leven aanwezig zijn. Pap en mam zaten regelmatig in het publiek als ik op moest treden met het musicalgezelschap waar ik in mijn beginjaren als tiener bij zat. Ze hebben me door de periode van twee zware kaakoperaties heen gesleept; een periode die er fysiek, maar eigenlijk vooral mentaal behoorlijk inhakte. Ze waren trots toen ik mijn diploma op de middelbare school in mijn handen hield, toen ik mijn rijbewijs had gehaald en na lang worstelen eindelijk de propedeuse van mijn rechtenopleiding had binnengetikt. Natuurlijk waren ze ook blij toen ze het eerste exemplaar van mijn boek in handen kregen.

Volgend jaar zullen ze vrolijk bij de uitreiking van mijn bachelordiploma op hun stoel zitten, over drie jaar zullen ze glimmend van trots bij het behalen van mijn masterdiploma aanwezig zijn. Mocht ik ooit het voorrecht hebben om de man van mijn leven te ontmoeten en die dan ook nog eens voor me op zijn knieën gaat, dan weet ik al precies hoe het gaat. Pap begeleidt me met een brede lach, glinsterende ogen en zijn typische lachrimpeltjes naar het altaar, terwijl mam op de eerste rij snotterend het hele tafereel gadeslaat. Als ze hun kleinkinderen voor de eerste keer vasthouden, vermoed ik dat het precies andersom zal zijn. Dan is het mam die breed lachend de kleine uk heen en weer wiegt en zal pap een traantje weg moeten pinken. Het zijn allemaal momenten waarbij ik niemand liever aanwezig wil hebben dan zij.

In sommige situaties grapt pap wel eens dat hij ‘ook een dagje ouder wordt’. Ik heb er echt oprecht een hekel aan als hij dat zegt en dat weet pap verdomde goed. Ik zie hem namelijk nog steeds als een kwieke, jonge man van veertig. Ik zit dus nog keihard in die ontkenningsfase, maar laat me nog even. Mijn oma zei altijd: ‘goed blijven eten en drinken, dan ga je nooit dood’. Ze heeft er uiteindelijk de respectabele leeftijd van 82 mee gehaald, dus ik volg haar raad dan ook maar al te graag op.

Hoewel ik er dus over het algemeen niet bij stil probeer te staan, zijn er ook wel momenten dat ik er smakelijk om kan lachen. Een tijdje terug ging opeens de deurbel. Ik zat boven in de studeerkamer met het raam open en kon de conversatie buiten dus goed volgen. ‘Nee Lucas, dat is het verkeerde huis!’ hoorde ik een vrouw zeggen. Daarna trippelende voetstapjes. ‘Nee, nu moet je niet weglopen, zeg maar eventjes dat je per ongeluk bij het verkeerde huis hebt aangebeld.’ In gedachten stak ik mijn duim op naar de moeder, wat een degelijke opvoeding! Trippelende voetjes terug. Op dat moment deed pap de deur open. ‘Sorry meneer, dit is het verkeerde huis!’ klonk een schattig jongensstemmetje. ‘Ah, dat kan gebeuren, fijne dag nog.’ De voordeur ging weer dicht, wederom trippelende voetstapjes. ‘En Lucas, viel het mee?’ zei zijn moeder. Bij de woorden van het jongetje schoot ik spontaan in de lach, ik hoop niet ze het buiten hoorden. ‘Het ging goed hoor mama, het was een aardige oude man!’

Advertenties

16 reacties op ‘Oud!

  1. Aahh, heel erg herkenbaar dit! Ik kan er ook ontzettend mee bezig zijn. Komt nog eens bij dat ik een nakomertje ben en mijn ouders al een stukje ouder zijn. Heel stiekem zou ik nu al willen trouwen en aan kinderen willen beginnen, zodat ze het heel zeker weten nog meemaken, haha :-).

  2. Het lijkt mij juist fantastisch om oud te worden. Dat je gewoon achterover kunt zitten in je luie stoel, met een glas port en het allemaal beter weet dan de jeugd van ‘tegenwoordig’. ;)

    1. En dan zegt ze dat ze op school zit te werken :P ;).

      Maar inderdaad, geniet van de momenten en dat je er nog lang plezier van mag hebben.

  3. Tja, ik zit nu in de leeftijdsgroep waarbij mijn voorgangers één voor één of om gaan vallen, of ernstig ziek worden of erger nog, dement. Over pak weg tien jaar is deze golf voorbij en ben ik alleen op aarde (qua voorgangers) en lonkt mijn eigen graf.
    Daarom heb ik een plan. Alle leeftijden moeten omhoog. Niet meer stemmen of autorijden of het leger in met 18 maar met 25 of zelfs 30. Dan was ik nu pas 16 jaar volwassen en niet al meer dan de helft van mijn leven.

  4. Ja ik ken het. Heel vreemd om daarbij stil te staan. Dus gewoon nu lekker genieten van elkaar zodat je daar je rust uit kan halen op de dag dat ze er niet meer zijn.

  5. Vandaag voel ik mij, ondanks de bouwvakkers aan de overkant, wanneer gaan ze eindelijk met vakantie, jonger dan gisteren.

  6. Zo’n pittig ventje, haha.. Snap best dat je moest lachen. Echt lief. En dat ouder worden is een probleem, voor jezelf, maar inderdaad die omgeving. Mijn opa is nu 87, mijn oma 84. De dood is dichterbij dan ooit, maar ik zit ook in de ontkenningsfase.. Ik wil dat niet. Niet nu. Niet nooit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s