Schrijversvoorbeeld

Zoals ik al eens eerder vermeldde, ben ik er niet de persoon naar om gillend vooraan te staan bij een bezoek van koningin Beatrix aan een willekeurige stad. Ook zal ik niet snel bewusteloos door de spanning worden weggedragen door een paar breedgeschouderde beveiligingsmannen bij een  concert van 3 Doors Down of Newton Faulkner of gelijk naar de winkel rennen voor de nieuwste collectie van de H&M.

Toch heb ik ook zo mijn voorbeelden, meer specifiek op het gebied van columnschrijvers. De eerste columnbundel die ik las was De geboorte van een gezin van Daphne Deckers, dat alweer dateert uit 2005. Daarna volgde De geboorte van een moeder (ook uit 2005), Decksels (wederom 2005), Pedagoochelen (2006), Laat maar waaien (2010) en 111x Daphne (2011). Niet alleen schrijft ze eerlijk en to the point, maar met name haar uitsmijters zijn erg sterk. Als iemand me aan het eind van een verhaal kan laten denken ‘hoe verzint ze het toch?’ dan heb je wat mij betreft precies de goede snaar geraakt. Ik las haar columns standaard voordat ik ging slapen en heb vaak lachend in bed gelegen om de grappige opmerkingen van haar kinderen, over het verzamelen van hotelservies onder haar hotelbed en hoe zij en haar man Richard als yin en yang door het leven gaan – op het eerste gezicht misschien heel verschillend, maar elkaar stiekem perfect aanvullend.

De column die me van haar het meest is bijgebleven is echter helemaal niet zo vrolijk. Het ging over Tim, een jongetje dat ongeneeslijk ziek was. Hoewel het eigenlijk helemaal geen sentimentele column was (er sprak namelijk vooral strijdlust en liefde uit), was dat een verhaal waarbij ik het niet droog heb gehouden.

Naast Daphne Deckers zijn er nog meer schrijvers van wie ik graag een column mag lezen. Tijdens een cursus journalistiek kreeg ik voor de eerste keer een column van Martin Bril onder mijn neus geschoven. Ik sloeg mezelf voor mijn hoofd dat ik nog nooit eerder werk van hem had gezien, wat een briljante (wie de woordspeling doorheeft, krijgt een koekje) man! Als je over een simpele lepel of een ogenschijnlijk nietszeggende gebeurtenis een vermakelijke column kan schrijven die je ook nog aan het nadenken zet, dan hoort je werk in mijn boekenkast thuis.

Verder heb ik Linda. De Columns doorgespit (van jawel.. Linda de Mol) en hoewel ik het boek in principe met veel plezier gelezen heb, waren er wat mij betreft iets te veel verwijzingen naar haar grote huis en kwamen de onderwerpen op een gegeven moment iets te veel op hetzelfde neer. Ook de op het eerste oog veelbelovende columnbundel Chocolade met Noten van Mardou van Kuilenburg vond ik een tikkeltje tegenvallen, maar dat lag puur aan feit dat het gewoon niet mijn ‘stijl’ was, daar doe je verder niets aan.
De columnbundel van Renske de Greef (Geen Paniek) kon ik echter weer wel erg waarderen. Grappig, wederom to the point en af en toe een tikkeltje vergezocht, maar desalniettemin goed gevonden.

Ook een meester van het geschreven woord is Youp van ’t Hek. Op het toneel zijn we al van hem gewend dat hij geen blad voor zijn mond neemt en hetzelfde geldt voor zijn columns. Hoewel zijn verhalen af en toe nog wel eens op het randje balanceren van wat wel en niet kan, kan hij met zijn columns wel discussies uitlokken, een belangrijk punt dat we zeker niet mogen vergeten.

Al met al genoeg voorbeelden om tegenop te kijken en van te leren, maar bovenal om nog heel veel van te lezen!

Advertenties

15 reacties op ‘Schrijversvoorbeeld

  1. Daphne Deckers en Linda de Mol heb ik dan weer absoluut niets. Brrr.
    Maar Martin Bril is geniaal. Was, eigenlijk -maar zijn geschreven werk is er nog. Dus is.
    En van Youp ben ik ook al heel lang een groot fan.

  2. Wanneer ik de Libelle en de Vrouw (die bij de Telegraaf zit) lees, lees ik alle columns. Toch vind ik ze niet geweldig. Dat ligt niet aan de columnisten, maar aan mij. Ik lees graag columns die tot nadenken aansporen of tenminste een diepere, achterliggende gedachte hebben. Niet zo oppervlakkig als iets over de kinderen of een feestje dat het net niet was. Begrijp je wat ik bedoel? Het is ontzettend lastig om zulke columns te schrijven, dat begrijp ik, maar ze blijven wel het best hangen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s