Let the Games continue!

De Olympische Spelen zijn alweer ruim halverwege, wat gaat de tijd toch snel! Het verbaast me eigenlijk nogal dat de blogs die ik trouw volg, weinig tot niet spreken over de Spelen. Ik vind het fantastisch en zit elke avond trouw voor de buis om up to date te blijven. Ik weet niet waar ik tijdens de afgelopen Spelen in hemelsnaam gezeten heb, maar ik heb het nog nooit zo fanatiek gevolgd als nu.

Vooral het zwemmen volg ik op de voet. Met name de mannenrondes zijn niet verkeerd om te volgen, al heeft de reden daarvoor dan weer weinig met de sport zelf te maken, maar meer met de outfits. Hoe dan ook, elke Nederlander wordt door mij met een me onbekend fanatisme aangemoedigd, ik wist werkelijk niet dat ik het hupsen en springen voor de televisie in me had.

Ook zit ik vol spanning te kijken naar het mannen beach volleybal, judo en windsurfen, al is dat laatste al niet zo spannend meer, we zijn immers al verzekerd van goud (hurray!).

Toch gun ik ook sporters anders dan de Nederlanders van harte een medaille, sommigen vallen je nu eenmaal in positieve zin op. Denk aan de Zuid-Afrikaanse getalenteerde zwemmer Chad Le Clos die verbaasd en intens blij was met zijn gouden plak, de sympathieke zwemster Aliaksandra Herasimenia uit Wit-Rusland die twee medailles binnen haalde en de snelwandelaar Erick Barrondo, die een zilveren plak in de wacht wist te slepen – de allereerste Olympische medaille ooit voor Guatemala.

Een opvallende verschijning is trouwens de Zuid-Afrikaanse Oscar Pistorius, de eerste gehandicapte sporter die mee mag doen aan de ‘normale’ Spelen. Met speciale ‘blades’ die zijn onderbenen vervangen, rent hij over de atletiekbaan alsof hij nooit anders gedaan heeft. Hij heeft ook niet voor niets de bijnaam ‘Blade runner’. Of het eerlijk is ten opzichte van de concurrentie laat ik hier gemakshalve buiten beschouwing.

Daarnaast doet Nederland mee aan sporten waarvan ik dat helemaal niet wist. Ik had geen idee dat we afgevaardigden hadden bij het badminton, tafeltennis en zeilen. Daarnaast is het tof om te zien hoe een nieuwe generatie Nederlandse Olympische sporters opkomt en zichzelf op de kaart weet te zetten. Onder andere zwemster Ranomi Kromowidjojo en windsurfer Dorian van Rijsselberghe hebben hun naam in ieder geval eer aangedaan.

En dan hebben we natuurlijk nog Willem-Alexander en Máxima. Ik vind het echt vertederend om te zien hoe de twee samen met hun kinderen onze sporters luidkeels toejuichen en intens meeleven.

Gelukkig hebben we nog een kleine week van de Spelen te gaan. Ik zal dus in ieder geval nog aan de buis gekluisterd zitten voor dressuur, beach volleybal, hockey en natuurlijk de BMX-competitie. Aan de laatste doet de neef van een goede vriendin van me mee, dichterbij komen de Spelen dit jaar voor me niet. Hopelijk zal ik ooit zelf een keer in een stadion zitten om live de Spelen te kunnen aanschouwen, want het blijft een geweldig sportevenement!

Advertenties

11 reacties op ‘Let the Games continue!

  1. Ik heb zo niets met sport en dus eigenlijk ook niets met de spelen. Als het aan staat dan kijk ik het maar als ik hoor op het nieuws dat we weer een medaille hebben gewonnen dan baal ik niet dat ik het niet heb gezien. Maar het is niet zo dat ik het natuurlijk geen topprestatie vind als ze een gouden plak binnen hebben gehaald. Soms ben ik wel jaloers en zou ik willen dat ik een beetje van hun sportgenen en doorzettingsvermogen heb, maar dan zak ik onderuit in de bank en is die jaloezie weer verdwenen

    1. Haha, ik ben zelf ook niet echt een sporter ;) Tijdens collegeweken sleep ik mezelf twee keer per week met gezonde tegenzin naar de sportschool, maar ik ben toch altijd blij als ik weer even gegaan ben, dan voel ik me wat minder schuldig als ik ’s avonds in de kroeg een biertje drink ;P

  2. Ik heb de tv ongeveer de hele dag aanstaan. Vooral het hockey volg ik op de voet. Daar plan ik m’n dagen omheen zeg maar. Vanavond moeten de oppaskids dan ook wat eerder naar bed zodat ik om 8 uur, of nou vooruit, kwart over 8 klaar kan zitten.
    Zeilen is ook mijn favoriete sport, jammer dat daar niet zoveel van uitgezonden wordt. Een zeiler ken ik een beetje, ik heb ooit een wandeltocht met z’n moeder gelopen. Zo jammer dat hij geen medaille heeft gewonnen.
    Als ik al die blije gezichten op tv zie dan heb ik echt wel spijt dat ik niet gegaan ben. Lijkt me echt fantastisch om mee te maken.

  3. Ik ben er helemaal mee eens. Ik vind het ook erg leuk om het allemaal te zien. Gister avond ook tot laat op gezeten om het allemaal te bekijken.
    Super leuk ook van de prins en prinses hoe ze iedereen staan aan te moedigen.

  4. Ik ben niet zo’n sportfanaat, meestal hou ik het bij de hoogtepunten van het journaal. Af en toe maak ik wel een uitzondering, als de Belgen bijvoorbeeld een bijzondere prestatie kunnen leveren. Vanavond kijk ik wellicht even naar de broers Borlée.

    1. Ik moet zeggen dat de broers Borlée mij niet bekend zijn, dus daarvoor heb ik Google even moeten raadplegen ;) Jammer dat ze geen medaille in de wacht hebben gesleept, maar wel bijzonder, zo’n tweeling in één finale :)

  5. de tv staat bij mij wel elke dag aan, sommige sporten vindt ik verrassend leuk om te kijken zoals, beachvolleybal en turnen (al snap ik de punten telling niet). maar bij bijvoorbeeld dressuur heb ik gewoon compleet geen idee wat er gaande is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s