Hallo buschauffeur!

(column goedbezigbus.nl)

Stiekem lijkt het me wel wat, een baan als buschauffeur. Mensen kijken reikhalzend naar je uit, ze zijn opgelucht als je op komt dagen en blij als je ze heelhuids op de plek van bestemming weet af te zetten. Klinkt als een dankbaar beroep, toch?

Ik kan me er dan ook zeer aan ergeren als medepassagiers niet even de moeite nemen om de buschauffeur bij het instappen te begroeten. Het merendeel van de reizigers heeft hiervoor gelukkig wel het goede niveau van fatsoen, maar een enkeling loopt stoïcijns door, veel te druk bezig met sms’en, luisteren naar muziek of het zoeken naar een zitplaats.

Bij het uitstappen vind ik het altijd een stuk lastiger om te bepalen wat ik moet doen. Zwaaien? Een vrolijk ‘houdoe!’ roepen als ik uit de bus stap? Gewoon uitstappen zonder nog acht te slaan op de buschauffeur? Meestal heb ik zodanig veel spullen bij me dat ik mijn handen letterlijk vol heb aan het dragen van tassen en uitchecken. Zwaaien wordt daardoor enigszins onmogelijk. Daarnaast vind ik  het gênant om door de bus te roepen, bang dat ik over mijn woorden struikel of dat mijn vriendelijke afscheidsgroet niet gehoord wordt, waardoor mijn woorden maar een beetje in de lucht blijven hangen. Meestal wordt het dan dus de laatste optie. Het enigszins aanwezige schuldgevoel dat me dan bekruipt, weet ik weg te wuiven met het idee dat mijn stralende glimlach naar de buschauffeur in kwestie bij het instappen vast wel voldoende was. Toch is ook dat laatste een steeds lastigere taak geworden voor de doorsnee reiziger. De boosdoener? De OV-chipkaart.

Sowieso was de overstap van de vertrouwde plastic kaart naar de chipkaart een lange weg. Het was niet altijd even duidelijk wanneer er nu precies in- en uitgecheckt moest worden en hoe dat nu allemaal werkte met tegoeden en opladen. Echter werd het werk van de buschauffeur daardoor ook wat onpersoonlijker. Mensen houden hun chipkaart voor het piepapparaat en lopen dan langs de buschauffeur heen. Wanneer begroet je de goede man of vrouw dan? Al vóórdat je bus instapt? Na het inchecken? En wat als iemand een kaartje koopt en jij door enkel inchecken al door kunt lopen?

Lastig, lastig. Het busvervoer is een ware survivaltocht geworden van beleefdheidsvormen en sociale druk. De OV-chipkaart is daar naar mijn idee mede schuldig aan. Ja, ik verlang regelmatig terug naar de tijd van die vertrouwde plastic kaarten. En naar het normaal kunnen groeten van de buschauffeur.

Advertenties

6 reacties op ‘Hallo buschauffeur!

  1. Leuk geschreven!
    Ik zeg eigenlijk altijd hallo maar regelmatig reageert de buschauffeur dan met een rare blik. Ik geloof dat ze het zelf ook niet meer zo gewend zijn!
    Bij het uitstappen zeg ik niet altijd dag, hangt een beetje van het humeur van de buschauffeur af (en zijn rijstijl ;) )

  2. Ik groet ook enkel bij het instappen – ’t is zelfs nog niet in me opgekomen om te groeten bij het weggaan… tenzij ik vooraan zit, dan doe ik dat wel. Nu, sowieso is groeten eigenlijk iets dat altijd hoort, op de bus of ergens anders :-)
    Doet me ’n beetje denken aan het klappen voor de piloot bij een landing, dat vind ik ’n beetje belachelijk – die mens doet enkel maar zijn werk. Er staat ook niemand voor mij te applaudisseren als ik een kamertje kuis… Gelukkig word ik wel gegroet ;-)
    Leuke nieuwe lay-out trouwens! Ik vraag me nu wel af wat er achter het witte vak verscholen zit….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s