Lekker klef

Te harde muziek, bellende medereizigers, mensen die twee plekken in beslag nemen met bagage; het zijn veelvoorkomende ergernissen. Toch vallen ze wat mij betreft allemaal in het niet bij een écht grote irritatie, in ieder geval voor mij. Waar ik op doel? Kleffe stelletjes.

Na een enerverende week plof ik enigszins vermoeid in de bus neer. De dag ervoor was ik knoerthard met mijn knie tegen de eettafel gelopen toen ik de kat achterna zat die mijn geduld al de hele avond danig op de proef stelde. Deze knie begint me nu parten te spelen en maakt mijn normaal o zo zonnige humeur er niet beter op. Deze zakt helemaal tot onder het nulpunt als er een stelletje voor me komt zitten dat gelijk mierzoete woordjes tegen elkaar begint te fluisteren en niet van elkaar af kan blijven. Wegkijken is onmogelijk, in welk meest buigzame bochten ik me ook wring, ze blijven in mijn gezichtsveld. Ook mijn oren afsluiten voor al dat gefluister- en gesmakgeweld is onmogelijk en ik vervloek mezelf dat ik mijn koptelefoon thuis heb laten liggen. Ik kan er niets aan doen, als nuchtere single krijg ik nu eenmaal spontaan kromme tenen en een rare tic in mijn rechter ooglid van dergelijke taferelen.

Weet je, het ligt waarschijnlijk gewoon aan mij. Ik zie blijkbaar gewoon niet in dat het absoluut noodzakelijk is om elkaar tijdens zo’n busrit non stop diep in de ogen te kijken en elkaar elke vijftien seconden even een smakkende kus op de mond te geven, ook al zit je midden in een gesprek. Verder is het ongetwijfeld heel normaal dat je je vriendinnetje jouw oor laat uitpulken en het resultaat daarvan vervolgens ergens in de naden van een busstoel verdwijnt. Laten we zeggen dat ik ontzettend blij was dat mijn halte in zicht kwam toen vriendinlief aan de puisten van vriendlief wilde beginnen, ze haalde nog net geen pincet uit haar binnenzak.

Nee, het pulken aan en in vriendjes laat ik graag aan me voorbij gaan. Ik neem dan veel liever extra bagage mee om medereizigers te pesten…

Deze blog verscheen ook op goedbezigbus.nl

Advertenties

25 reacties op ‘Lekker klef

  1. Getsie, ik vind het op zich niet erg als ze ergens achterin de bus zitten te frunniken, maar van die *iewl ik krijg al kippenvel als ik het zeg* smak en sabbelgeluiden, dat hoeft van mij echt niet!

  2. Tja op zich snap ik kleffe stelletjes wel, als het nog niet zo lang is en je helemaal verliefd bent en jong enzo. Maar eh dat pulken gaat te ver.

  3. Oh jakkes. Ik zat laatst in de bus achter zo’n lebberend stel. Ik moest gewoon helemaal achterin de bus zitten om het gesmak niet meer te hoeven horen.

  4. Lieve Syngele Sylvia
    Je moet katten, zeer eigenwijze maar ook zeer lieve dieren niet proberen te vangen. Ook niet proberen te voorkomen dat mensen aan en in elkaar zitten pulken. Neem een hond, een Drentse patrijshond!
    Lieve groet!

  5. Ik ben blijkbaar ook een hele nuchtere single, want ik zie het nut er ook absoluut niet van. Ik heb er zo’n hekel aan! Helemaal omdat ze weten dat ze in een bus zitten met meerdere mensen.

  6. Haha, wat een heerlijk blogje dit… mooi contrast met dat ehm, afgrijselijke gebeuren in die bus. Het ergste vind ik nog dat ik dus misschien op die stoel ga zitten *krijgt abrupt smetvrees*

  7. Dat oor en die puisten hoeft van mij ook niet zo… Maar naar echte liefde mag ik graag kijken, daar hou ik van. Maar misschien ook alleen maar omdat ik zelf ook zo belachelijk gelukkig ben, haha.

  8. Hahha, ieuuww, das echt smerig! Hoe verliefd dan ook, dat gaat wel heel ver!
    En verder kan het soms ook heel irritant zijn als men elkaar gaat aflebberen voor je neus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s