Liviusliefde

Studiejaar nummer vijf. Het jaar waarin ik eindelijk een officieel papiertje in handen zal kunnen houden, kat Chuck verandert van schattige kitten in stoere tijger, ik zal deelnemen aan mijn eerste hardloopwedstrijd, ik hoogstwaarschijnlijk voor de eerste keer in mijn leven in een vliegtuig zal stappen en ongetwijfeld nog heel veel meer!

In dit collegejaar wilde ik het graag wat rustiger aan doen. De afgelopen twee jaar was er nogal wat stress geweest door faalangst tijdens tentamens en een agenda die gewoonweg veel te veel uitpuilde, dat wilde ik nu voorkomen. Toch wilde ik nog wel iéts te doen hebben, de paar vakken die ik nog moest afronden, waren daarvoor niet afdoende. Ik koos er een communicatievak bij (fijne afwisseling naast al die rechtenvakken!) en schreef me in voor een cursus Academisch Schrijven, altijd handig. Daarnaast bleef ik ook dit jaar weer voor het faculteitsblad schrijven en verlengde ik mijn verkoopmedewerksterschap bij de boekenverkoop van de studievereniging met twee verkoopperiodes. Zo kon ik ook nog stukken voor nadelunch.com en goedbezigbus.nl aan blijven leveren, doordeweeks sporten, blogs blijven schrijven, gewoon in het weekend blijven werken en was er ook ruimte voor de dingen die gedurende het collegejaar eventueel nog op mijn pad zouden komen. Ik had het voor elkaar: mijn agenda was een stuk leger dan vorig collegejaar! En toen kreeg ik een Facebook-berichtje: of het secretarisschap van Livius misschien iets voor me was…

Ik heb al eens eerder geschreven over mijn hart voor Livius. Gezien het feit dat ik afgelopen collegejaar met al hun activiteiten door het hele land mee was geweest, leverde me dit heel toepasselijk de titel ‘Liviusfan van het jaar’ op, de trofee staat glanzend te shinen op mijn boekenkast. Het idee om te solliciteren was al eerder in me opgekomen, maar de heksenketel van het vorige collegejaar zat nog vers in mijn achterhoofd en ik besloot er dan ook niets mee te doen. Maar ja, toen kwam dat berichtje binnen, damn! Ik ben al zo slecht in nee zeggen, what to do?

Reacties van vrienden en familie kon ik al wel voorspellen: ik nam weer te veel hooi op mijn vork. Daarnaast was ikzelf ook een tikkeltje huiverig: een jaar lang met vijf anderen zó intensief samenwerken, dat had ik nog niet eerder gedaan. Wat als ik niet met hen door één deur zou kunnen? Aan de andere kant: dit was mijn laatste jaar met gratis OV en daarnaast had ik er nu in theorie nog de tijd voor. Ik besloot het een weekje te laten rusten, maar aan het einde van die periode dacht ik er nog steeds hetzelfde over: ik ging solliciteren.

Het sollicitatiegesprek ging vlot en had stiekem wel iets weg van een gezellig theekransje, al kwamen er wel degelijk een boel serieuze vragen voorbij. Een dag later kwam het verlossende antwoord: ik mocht mezelf Livius-secretaris noemen! Ik was opgelucht, want dit antwoord was voor mij nog helemaal niet vanzelfsprekend, ondanks het vlotte gesprek van de dag ervoor. Ik had namelijk duidelijk aangegeven dat mijn opleiding dit jaar op de eerste plaats zou komen en – hoewel dit met name het tweede semester van toepassing zou zijn – dat wel enigszins invloed zou kunnen hebben wat betreft mijn aanwezigheid bij vergaderingen en activiteiten.

Inmiddels zijn we zes weken verder en de eerste vergaderingen, uitjes en activiteiten zitten erop. De conclusie? Ik heb de goede keuze gemaakt! Mijn agenda zit lekker vol, ik kan alles nog steeds combineren en mijn prioriteiten liggen nog steeds bij mijn studie, al is het wel aanpoten. Ook mijn eerdere zorgen over eventuele vervelende bestuursgenootjes bleken gelukkig totaal overbodig. Hoewel onze persoonlijkheden stiekem best verschillen, zijn mijn medebestuurders stuk voor stuk echte schatten. De eerste discussies zijn de revue al gepasseerd en ook de eerste inside jokes zijn inmiddels gecreëerd. Iedereen draagt zijn of haar steentje bij en de vergaderingen zijn een goede mengeling van serieuze discussies en (flauwe) grappen. Ook het secretarisschap bevalt goed, ik vind het leuk om met deelnemers van activiteiten te mailen en te merken dat de activiteiten waar wij zo hard voor werken, populair zijn onder de studenten. Toch blijven de notulen en nieuwsbrieven schrijven mijn favoriet: laat mij maar gewoon lekker typen, daar word ik het meest blij van.

Al met al hoop ik dat de rest van het collegejaar zo voortvarend zal gaan als nu, dan is studiejaar vijf een mooie periode om op terug te kijken!

Gegroet,

Uw nederige secretaris

Advertenties

13 reacties op ‘Liviusliefde

  1. Ook het nederige algemeenbestuurslidstaats-enbestuursrecht meldt zich. (om maar even te benadrukken hoe lang mijn ‘titel’ is)
    Je bent een topper, Syl! xxx

    1. Haha, is een kamer van de studievereniging, organiseert allerlei activiteiten die te maken hebben met Nederlands recht. Als je op de naam klikt, zie je meer uitleg ;) Nope, ik doe alles per auto of trein, ik blijf liever met beide voeten op de grond :P

  2. Respect! De manier waarop je het allemaal combineert. Ik vind het knap!
    Ik ben 3 jaar lang secretaresse geweest van de Avondvierdaagse Driebergen-Rijsenburg, maar hoe leuk ik het schrijven ook vind, notuleren vind ik echt géén leuk werkje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s