De Blonde Jongen

Ik weet niet precies wanneer hij me opmerkte in de menigte. De winkelstraat was lang, dus wie weet hield hij me al enige tijd in de gaten. Mijn oog viel in ieder geval op hem toen ik nog een twintigtal meters van hem verwijderd was. Een halve kop groter dan ik, blond golvend haar en felblauwe ogen. Ik schatte hem een jaar of drie jonger dan ik. Hij was knap, zonder twijfel, maar ik houd niet zo van jonger en ook niet zo van blond. Toch had hij iets, ik denk dat het die gulle lach en brutale uitdrukking op zijn gezicht was.

Hij hield zijn blik op mij gericht, terwijl hij zich soepel door de menigte bewoog. Hij leek geen oog te hebben voor anderen en via enkele buigzame manoeuvres en bewonderenswaardige reflexen wist hij uiteindelijk voor mijn neus te belanden. Ik deed net of ik hem niet in de gaten had en keek quasi verbaasd op toen hij licht mijn arm aanraakte. ‘Wij moeten praten,’ grijnsde hij, terwijl hij me met twinkelende grijsblauwe ogen aankeek. Ik glimlachte hem toe en keek naar zijn jas. ‘Ah, ik denk dat ik wel weet waarvoor, maar ik steun jullie al,’ zei ik en knikte naar het logo op zijn jas. ‘Met vijf euro per maand.’ Zijn lach werd nog breder en hij gaf me een high five. ‘Fantastisch, dan zal ik je niet verder ophouden, een fijne dag nog!’ Ik wenste hem succes en kreeg nog een knipoog toegeworpen, voordat hij zich tot een moeder met kind wendde. Grijnzend liep ik de Hema binnen. Die promotiewerkers van het WWF, ze weten wel welke types ze daarvoor op pad moeten sturen…

Advertenties

29 reacties op ‘De Blonde Jongen

  1. Ik heb acuut mijn lidmaatschap opgezegd toen bleek dat koning Carlos van Spanje op olifanten jaagt én erelid van het WNF is. Daar kunnen zij natuurlijk niks aan doen, maar dat toen dat uitkwam de “beste” man er niet meteen uitgeflikkerd was, zakte mijn broek af :S

    (PS: goed verhaal :))

  2. Briljant! Ik heb ook eens een zeer geanimeerd gesprek gehad met een te leuke WWF promotiewerker. Uiteindelijk besteedde hij meer tijd aan mij, dan aan het promotiewerk. Dus toch maar mijn steentje bijgedragen ;-)

  3. Je kan schrijven. Lees eens Het Hollands Maandblad van ik geloof juni of juli. Daarin staat een verhaal in over twee mensen die elkaar ontmoeten in een café. Daar deed het mij aan denken.

    Ik woon in Spanje en las bovenstaande iets over de koning van Spanje. IK heb daar een radioprogramma over gemaakt. De opmerking hierboven vind ik geklets behalve dat de zuster haar broek of slipje er bij afzakt.

    Er was veel meer aan de hand.

    Groet

  4. Enge mensen altijd. Of ze je nu een krant proberen aan te smeren of geld vragen voor apen met een loopneus.. ik hoef er niets van. Als ik een goed doel wil steunen doe ik dat wel in mijn eigen tijd.

  5. Ik moet zeggen dat ik van alle wervers nog het meest sympathie heb voor die van het WNF. Die staan bij ons namelijk gewoon voor de Albert Heijn. Niet voor de ingang van het treinstation. -_-‘

  6. hahaha ja daar weten ze goed te ‘casten’. Ik probeer altijd zo ver mogelijk bij ze vandaan te lopen en ze vooral níet aan te kijken. De goede doelen die ik wil steunen, die weet ik zo ook wel te vinden. Mooi geschreven blog trouwens! Ik zei de situatie helemaal in beeld voor me! Complimenten :-)

  7. Haha wat mooi beschreven! Ik vind dat altijd zo moeilijk. Meestal loop ik om ze niet tegen het lijf te lopen. Op een of andere manier moeten ze altijd mij hebben! Ik wil best wat geven, maar niet maandelijks.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s