Ziekenboeg en Rock ’n Roll

Januari was qua gezondheid niet echt mijn maand. De eerste helft was prima, maar toen kreeg ik buikgriep. Na vijf dagen aan de mandarijntjes, thee en kippensoep liep ik weer een dag of zes vrolijk rond, waarna ik werd getroffen door een flinke griep en een keelontsteking, waar ik pakweg een week mee zoet was. Nu heb ik wel eens vaker periodes waarin ik me dan twee à drie dagen wat beroerd voel, maar dit was toch wel even wat anders. Echt waar, als de wereld was vergaan de afgelopen week, had het me niks kunnen schelen. Inmiddels voel ik me op wat hoestbuien en toch nog snel moe zijn na verder wel prima, dus ik hoop dat de griepjes en andere lichamelijke ongemakken me nu voorlopig bespaard blijven.

Het hoogtepunt van de week was absoluut gisterenavond. Na een ochtend werk die me om eerder genoemde redenen stiekem toch nog best zwaar viel en een middagje bijslapen, was ik helemaal klaar om te swingen bij de voorpremière van The Buddy Holly Story in het theater in Tilburg. Ik had pap kaartjes gegeven voor zijn verjaardag omdat ik weet dat hij muziek uit de jaren ’50 en ’60 fantastisch vindt, maar zelf was ik eigenlijk net zo benieuwd. We werden niet teleurgesteld. Ow Em Gee, wat een fantastische show! De gemiddelde leeftijd lag aardig hoog, maar daar was niet veel van te merken, want ik heb zelden zo’n swingend publiek meegemaakt. De show klopte gewoon helemaal: fantastische band, goede stemmen, functioneel decor, heerlijke humor en logische verhaallijn. Albert Verlinde heeft zichzelf met deze productie in ieder geval overtroffen. Ik was met name benieuwd naar de vertolker van Buddy Holly: hoe zou Di-rect ex-zanger Tim Akkerman het in de musical doen? Fantastisch dus, zo bleek, net als de rest van de cast.

Voor het geval je even bijgepraat moet worden: Buddy Holly was een legendarische rock ’n roll muzikant die op 22-jarige (!) leeftijd omkwam bij een vliegtuigongeluk. Hij liet echter wel zo’n 130 nummers na, waaronder klassiekers als Peggy Sue, That’ll be the Day en Listen to Me. Hij inspireerde grote namen als The Beatles en het nummer ‘The day the Music died’ (van Don McLean, maar ook gecoverd door Madonna) slaat op het overlijden van Buddy. Na de show kon ik inderdaad alleen maar tot de conclusie komen dat de muziekwereld met het veel te vroege overlijden van Buddy een echte grootheid verloren had. Een leuk weetje is overigens dat hij op 21-jarige leeftijd trouwde met een Puerto Ricaans meisje die hij op de eerste date al ten huwelijk vroeg. Verder trad hij als eerste blanke op in het overwegend donkere Harlem in New York.

Inmiddels zijn er weer nieuwe kaartjes besteld, dus eind april mogen pap en ik wederom mee swingen, ditmaal echter in het theater van mijn geboortestad. Ook mam gaat ditmaal mee, ik ben benieuwd of ze die avond wel bij ons wil horen, want pap en ik gaan in ieder geval met de voetjes van de vloer!

Advertenties

14 Comments on “Ziekenboeg en Rock ’n Roll

  1. Oeh, ik ben echt benieuwd naar de musical! Ik las er toevallig een super positief stuk over in de krant. Vervelend dat je zoveel ziek was. Ik hoop dat je je snel wat beter gaat voelen!

    • Het is absoluut een aanrader, je maakt toch op een laagdrempelig manier kennis met muziek die je normaal gesproken misschien op ‘onze’ leeftijd niet zoveel zou draaien. Door de sfeer eromheen kun je gewoon niet stil blijven zitten ;)

  2. Pingback: Liebster Award | SYLVIA KUIJSTEN

  3. Pingback: Terugblik | SYLVIA KUIJSTEN

  4. Pingback: Zon, bios en cocktails | SYLVIA KUIJSTEN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: