Berg

Vorige week ging er iets fout met het inplannen van mijn blogs. Wie de mysterieuze held Rick is, lees je vandaag..

Vriendschappen, ze zijn er in allerlei soorten en maten. Met de een heb je samen in de zandbak gespeeld, de ander kom je tegen in de collegebanken. Het ene moment kun je om de meest kleine dingen lachen, het andere moment bel je elkaar midden in de nacht om je hart te luchten. Toch gaan sommige vriendschappen nog net een tandje verder.

Mijn broertje René heeft twee beste vrienden: Rick en Rowan (die namen verklaren ook gelijk de reden waarom ik afwijk van mijn principe om alleen de eerste letter van iemands naam te gebruiken, met drie R’en wordt dat een beetje onsamenhangend). Ze hebben jarenlang bij dezelfde voetbalclub gezeten, zaten op dezelfde basisschool en waren regelmatig bij elkaar op de bank of in de achtertuin te vinden. Zo af en toe speelde ik ook een potje Risk of tafeltennis mee, ik kon altijd wel lachen om die stoere mannenpraat.

Helaas was het niet allemaal lachen, gieren, brullen. Een paar jaar geleden kregen we erg slecht nieuws. Rowan had al een tijd last van hoofdpijn en na onderzoek bleek hij een hersentumor te hebben. Hoewel hijzelf, zijn vrienden en familie natuurlijk het hardste getroffen werden, was het ook voor onder andere mijn ouders en mij een enorme schok. Wekenlang was het duimen draaien, schietgebedjes doen en vooral heel veel hopen en geloof houden, want tijdens het behandelen van de tumor kreeg hij er ongelofelijk maar waar nog een hersenvliesontsteking bovenop. Ook verdronk zijn behandelend arts – een van de beste in zijn vakgebied – tijdens een zeiltocht.

Talloze operaties, maanden aan therapie en de nodige hulpmiddelen in huis later kan ik me nog steeds wel eens verbazen over hoe goed Rowan er weer bovenop is gekomen. Hoewel hij niet zonder de rolstoel kan, is het wonderbaarlijk wat hij allemaal onderneemt en hoe hij zich weet aan te passen. Daar heb je niet alleen een sterke persoonlijkheid voor nodig, maar ook de steun van een liefhebbende familie en goede vrienden.

Gelukkig heeft hij dat allemaal. René is regelmatig de hort op om bij Rowan spellen te spelen op de X-Box of een avondje te kaarten. Ze gaan met z’n drieën naar het voetbalveld of de kroeg in. Hoewel je vaak ziet dat vrienden in dergelijke gevallen na loop van tijd afhaken, vormen René, Rowan en Rick nog steeds een hecht trio.

Toen zag ik ineens een berichtje op Facebook voorbij komen. Rick gaat begin juni de Alpe d’HuZes beklimmen. Vijf keer. Voor Rowan. Of meer specifiek: om geld in te zamelen voor lotgenoten. Zoals hij zelf zegt: ‘als een dertienjarige jongen een hersentumor kan overwinnen, moet het mij ook lukken om die berg te beklimmen’.

Dat vind ik tof. Dat vind ik een voorbeeld van echte vriendschap. Een donatie was dan ook snel gedaan, maar natuurlijk kan ik ook een blog wijden aan de promotie van Ricks missie. Dat doe ik bij deze dan ook graag. Meer weten? Dat kun je hier lezen. En mocht je een euro kunnen missen, dan zou dat helemaal geweldig zijn! Doe het voor leven. Voor hoop. Voor vriendschap!

Advertenties

9 Comments on “Berg

  1. Wat goed zeg! Dat is echte vriendschap. De vriendengroep van mijn vriend heeft tijdens de ziekte van een jongen allemaal hun haren kaal geschoren, zodat hij niet alleen kaal was. Dat vond ik ook al zo’n mooi eerbetoon. Ik ga eens kijken of ik kan doneren!

  2. Pingback: Terugblik | SYLVIA KUIJSTEN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: