Befgajes, pleittraining en psychiatrie

Maandag werd maar weer eens bevestigd wat ik eigenlijk allang wist: my brain works in mysterious ways. Al weken was ik het sporten aan het uitstellen en wanneer vind ik dan ein-de-lijk de motivatie om naar het sportcentrum te gaan? Juist, op een vroege grijze maandagochtend als de weergoden weer volop witte vlokken laten neerdalen. Toch wilde ik mezelf niet laten kennen, dus fietste ik door een wirwar van sneeuwvlokjes naar het sportcentrum, om na een relatief gezien verrassend vlotte drie kilometer op de loopband weer huiswaarts te keren.

’s Avonds zaten we met enkele tientallen studieverenigingsgenoten opeengepakt in een te warme zaal voor de algemene ledenvergadering. Gelukkig boden AH-muffins enkele verlichting. Onder andere de toekomst van mijn geliefde faculteitsblad werd besproken en uiteindelijk liep ik duf maar happy de zaal uit. Ik was blij met de uitkomsten, al dienen deze natuurlijk binnen de vereniging te blijven en niet op het WWW verspreid te worden, hier verder over uitweiden gaat dus niet.

Na de ALV hobbelde ik achterop de fiets bij bestuursgenoot T. (lees: alles bij elkaar zo’n 150 kilo op een fiets met bizar veel tegenwind, een als een stoomtrein hijgende T. terwijl ik achterop de fiets de slappe lach had omdat hij op een kruispunt – a.k.a. het meest winderige punt van Tilburg – amper nog vooruit kwam) naar vriend P. voor wat afleveringen Boston Legal. Ik was echter vrij moe, waardoor ik na drie afleveringen weer huiswaarts keerde, maar wat een fantastische serie is het toch.


Met blijheid en enige opluchting kan ik melden dat Chuck inmiddels weer helemaal de oude is. Het dagenlang meerdere malen toedienen van oogdruppels was geen gemakkelijke klus, maar gelukkig was ik net iets slimmer en vasthoudender dan hij als het er op aan kwam. Ook de pilletjes tegen zijn verkoudheid sloegen goed aan, waardoor hij van zijn niesbuien verlost is. Eind goed, al goed dus.

Dinsdag dompelde ik me onder in de wereld van het vak Grondrechten. Na bespreking van de rol van de overheid in de zaken van de brand in Volendam en de vuurwerkramp in Enschede was de conclusie van de professor in het avondcollege helder: ‘Da waer echt linke soepie, stront an d’n knikker!’.

Woensdag werkte ik aan m’n argumentatielijst voor de Oefenrechtbank en bereidde mijn pleittraining voor donderdagavond voor. ’s Avonds at ik met mijn bestuursgenootjes in de mensa op de campus, om vervolgens door te gaan naar de open fractievergadering van Vrijspraak, de medezeggenschapsfractie van de rechtenfaculteit. Ik vind het altijd prettig om op de hoogte te blijven van wat er op de faculteit speelt en wat wij daar als studenten bij in te brengen kunnen hebben. Een nuttige avondbesteding dus. De aansluitende borrel besloot ik wel even over te slaan en in plaats daarvan nog wat collegemateriaal bij te werken.

Donderdagavond mocht ik op de campus melden voor de eerste videotraining van de Oefenrechtbank. Ik was best zenuwachtig en had me daarom ook goed voorbereid. Niet geheel onverdienstelijk, want na mijn presentatie kreeg ik als commentaar dat de trainster die week ‘nog niet eerder op iemand zo weinig aan te merken had gehad’. Geloof me, ik vloog op de fiets naar huis. Echt een opluchting en precies wat ik nodig had om die vervelende onzekerheid van me de nek om te draaien. Uiteraard zijn er nog wel wat verbeterpuntjes, maar daar ga ik deze week mee aan de slag.

Vrijdag volgde ik vrijwillig een college van Psychiatrie voor Juristen. Een briljant vak, dat ik volgend jaar in mijn master graag zou willen gaan volgen. Er zullen hier de komende weken ook nog wel eens stukjes over dat collegemateriaal voorbij komen, want er komen erg interessante casussen langs.

Toen ik ’s middags thuiskwam, lag daar de 7 inch tablet op me te wachten die ik als welkomstcadeau bij mijn cursus copywriting van het NHA kreeg. Ik moet nog even uitzoeken wat ik er allemaal mee kan, maar ik kan nu mooi uitproberen of zo’n tablet iets voor me is.


Zaterdag werkte ik van 5.00 tot 15.00 uur bij de bakkerij, om ’s middags weer richting Tilburg te gaan om kat Chuck gezelschap te houden en nog wat te studeren. ’s Avonds kwam ‘mijn’ aflevering van Weet ik Veel voorbij en kwam ik een fractie van een seconde in beeld. Ook kwam er een rechtengerelateerde vraag voorbij: voor welk beroep is ‘befgajes’ een scheldnaam? Weet jij het antwoord? ;)

Vandaag werkte ik aan alweer het laatste SecJure-artikel van dit collegejaar, wat vliegt de tijd! In tegenstelling tot een normale snelle boterham of rijstwafel nam ik iets uitgebreider de tijd om te lunchen, dus maakte ik waldkornbeschuit met crèfee en rucola, een champignonsoepje en aardbeiensmoothie. Eigenlijk neem ik altijd te weinig tijd om gewoon op mijn gemakje te eten, een aandachtspuntje dus.

Fijne zondag!

Advertenties

7 reacties op ‘Befgajes, pleittraining en psychiatrie

  1. Cool dat je een cursus copywriting gaat doen! Dat wil ik ook super graag! Eens kijken of ik me kan inschrijven :) Wat heeft je doen besluiten voor NHA te kiezen? Dan kan ik dat misschien meenemen in mijn besluit :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s