Dizzy

Ik schrijf eigenlijk nooit over mijn pijntjes en kwaaltjes. Niet eens bewust, ik denk er gewoon nooit over na om er iets over te melden. Nu ben ik gelukkig gezegend met een gezond lichaam, buiten slechte ogen die prima te corrigeren zijn met lenzen. Ik heb geen allergieën, lust vrijwel alles en kan in principe alles doen. Er valt dus ook gewoon weinig te melden.

Toch is er één ding waar ik veel last van heb en dat is duizeligheid. Het begon met een flinke groeispurt rond m’n dertiende en is daarna eigenlijk nooit meer weggegaan. Er waren weken dat ik er meer last van had dan andere, maar over het algemeen was er wel prima mee te leven. Met name in open ruimtes had ik even een ondersteunende arm nodig, zoals in grote sporthallen, pleinen en gebouwen met hoge plafonds, maar dat was het dan ook. Na wat onderzoekjes rond mijn achttiende bleek dat ik een lage bloeddruk had en een MRI scan liet zien dat er gelukkig verder niets ernstigs aan de hand was. Drop eten en doorgaan dus.

De laatste tijd is het echter erger geworden, zelfs tot op het punt dat ik soms bang ben om op de fiets te stappen. Dat is natuurlijk niet goed, ik wil zonder angst de stad in kunnen en naar de campus fietsen, want het werkt erg beperkend. Vorige week vrijdag zat ik dan ook bij de huisarts, die vermoedde dat ik pleinvrees heb. Dat zou heel goed kunnen, want als ik door het huis of op de redactie- of bakkerijvloer rondloop, heb ik nergens last van. Morgenvroeg heb ik dan ook een afspraak bij een haptonoom, hopelijk komt daar iets uit. Ik ben benieuwd of het iets voor me is, tot voor kort had ik er nog nooit van gehoord. Als ik al gewoon wat oefeningen kan doen waardoor ik de duizeligheid onder controle kan krijgen, scheelt dat al heel veel.

Mocht je zelf iemand zijn of kennen die hier ook last van heeft en een goede oplossing weet, let me know!

Advertenties

23 reacties op ‘Dizzy

  1. Duizelig zijn is echt heel vervelend. Ik heb ze ook. Volgends de dokter een combinatie van lage bloeddruk en spanningen. Het is voor mij dus een teken dat ik het rustiger aan moet doen ;) met pleinvrees heb ik geen ervaring, een paar keer diep inademen en uitademen wil bij mij nog wel eens werken. Sterkte, hopelijk wordt het snel minder!

    1. Dan zouden we heel goed hetzelfde kunnen hebben, die spanningen waren bij mij de laatste tijd ook aanwezig, samen met snel kilo’s afvallen, kan me voorstellen dat dat ook meespeelt. Heeft hij jou toevallig geen tips/feedback meegegeven verder?

  2. De mensen die ik ken hebben naast pleinvrees ook nog andere diagnoses, maar het is vooral belangrijk om dit als signaal te zien om het wat rustiger aan te gaan doen. Je lichaam heeft iets teveel spanning moeten verduren. Je ochtend zo rustig aan mogelijk beginnen. Niet te stressvol of gehaast. Verder goed in- én uitademen. Probeer dagelijks even bij je ademhaling stil te staan. Dus er echt even voor gaan zitten. Voetjes goed op de vloer. Leg desnoods je handen even op je buik en dan alleen maar op je ademhaling concentreren. Kun je ’s avonds voor het slapengaan ook altijd doen. Verder ben ik heel benieuwd wat de haptonoom gaat zetten. Maar in ieder geval niet te licht over denken, hoor, want pleinvrees kan verergeren (echt heel erg verergeren). Heel veel succes gewenst!

  3. Dit doet me denken aan iets wat een vriend onlangs heeft meegemaakt: tijdens een les werd hij plots misselijk, maar hij kon niet weg door al het volk in het auditorium. Daardoor heeft hij een angstgevoel opgedaan, waardoor hij een hele periode misselijk werd op plaatsen waar veel volk was (bijvoorbeeld op de trein of op café). Uiteindelijk is dat bij hem vanzelf weer over gegaan, hoewel hij geloof ik wel een tijdje angstremmers kreeg van de dokter.
    Ik vroeg me dus af of het ook niet kon zijn dat je bijvoorbeeld duizelig werd door de angst om weer duizelig te worden, net zoals die vriend misselijk werd door de angst om weer misselijk te worden. Het zou kunnen dat je dat op bepaalde plaatsen dan niet krijgt, omdat je instinctief weet dat daar mensen zijn die jou kunnen ondersteunen of zo?
    Nu kijk, ik ben geen psycholoog hé. Ik hoop dat je iets aan die afspraak hebt (ik heb eigenlijk nog nooit van een haptonoom gehoord!) en dat het snel betert!

    1. Klinkt heel logisch en ik denk ook zeker dat er een kern van waarheid in zit. Ik heb er thuis nooit last van, wellicht omdat ik me dan ‘veilig’ voel, net als op de redactie en bakkerij. Ik heb er bij het fietsen naar de campus ook op bepaalde plekken in de fietsroute last van, omdat ik daar al eerder duizelig ben geweest. Dan zit ik automatisch meer gespannen op de fiets. Als ik daar vanaf zou kunnen komen, zou dat al veel schelen! :)

  4. Ja! Mijn moeder heeft dit! Die kon echt niet meer normaal van de ene kant naar de andere kant van de woonkamer lopen zonder zowat om te vallen. Het begon ook met grote ruimten, maar op een gegeven moment kon ze niks meer zonder ondersteuning. Ze kreeg er ook paniekaanvallen van, duh, want je staat gewoon zo wankel op je benen dat je er helemaal bang van wordt. Het werd dus vooral geweten aan een paniekstoornis, terwijl dit eigenlijk het gevolg van de duizeligheid was en niet andersom. Uiteindelijk hebben ze het ontdekt: in een holte in je oor schijnen een soort oorsteentjes te zitten en die waren bij haar losgeraakt (ofzoiets, in elk geval waren ze die holte uit gekomen), waardoor het je evenwichtsorgaan aantast (want je evenwicht zit voor een groot gedeelte in je oren). Ze kreeg medicatie (god weet wat dat voor spul was en waar het voor zorgt) en oefeningen, waarbij ze elke dag zichzelf omver moest laten vallen op bed (echt HILARISCH kan ik je vertellen) en weer overeind moest komen. Dat zorgde ervoor dat die gekke steentjes weer op z’n plek kwamen. Het is nogal een vaag verhaal, I know, ik kan wel even naar alle details (ook van onderzoeken etc.) vragen, als je wil! Maar het heeft haar erg geholpen, alhoewel ze nog steeds niet zonder iemand vast te houden een plein over kan steken. Maar nu is m’n moeder sowieso vrij krakkemikkig, dus dat heeft ook nog een heleboel andere redenen ;). LANG VERHAAL, sorry. Hopelijk vind je wat het veroorzaakt!

  5. Dat klinkt erg vervelend! Bij die omschrijving dacht ik ook meteen aan angst (van je beschrijving: krijg er altijd last van in grote ruimtes e.d.). Erg vervelend zeg! Hopelijk kom je er helemaal vanaf en helpt je afspraak bij de haptonoom! Keep us up to date!

  6. Jeetje vervelend zeg! Hopelijk komt er wat uit bij de haptonoom! Ik had laatst opeens plotseling een heel duizelig gevoel dat alles wegdraaide. Het kwam telkens als ik een bepaalde beweging met m’n hoofd maakte en was echt super eng omdat het overal gebeurde. Gelukkig verdween het na een paar dagen. Hoop dat het bij jou ook snel over zal gaan!

  7. Succes morgen!
    Mijn duizeligheid komt enerzijds door een lage bloeddruk en anderzijds door een traag werkende schildklier. Maar zoals je vanmiddag merkte heb ik er op trappen gelukkig geen last van ;)
    Volgens mij zijn er veel redenen waarom iemand duizelig kan zijn. Mijn huisarts gaf me vorige week (toen ik was flauw gevallen, wat een gevolg was van m’n lage bloeddruk) de tip dat als je op je hurken gaat zitten je het bloed in je benen als t ware wat afknelt waardoor je hersenen meer bloed/zuurstof krijgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s