Het stigma rondom ‘alleen zijn’

Afgelopen week las ik een interessant stuk van The Huffington Post: ‘The stigma of doing things alone‘. Zeer treffend verwoordt de auteur hoe het wel maatschappelijk geaccepteerd is om op een lazy sunday in je uppie met pizza en in pyjama een dagje Netflix te kijken of even in de stad een boodschap te doen, maar dat het ineens als wat sneu wordt gezien om in je eentje naar de bios te gaan of een hapje te gaan eten – uiteindelijk groepsactiviteiten bij uitstek.

‘Alleen’ en ‘eenzaam’ zijn twee totaal verschillende dingen, maar worden toch regelmatig op een hoop gegooid. En dat is jammer, want daardoor ontstaat er bij velen onder ons een soort misplaatste sociale druk en een zeker weerhouden om bepaalde leuke dingen te ondernemen, omdat je niemand kunt vinden om met je mee te gaan.

I was discussing prospective travel plans with a group of people the other day when one of them, after expressing her interest in visiting Lyon, remarked, “But I have to find someone to go with  —  I’m not going to travel there by myself. Nobody wants to do that.”

The same afternoon, I walked into a cafe with a friend to grab lunch. Upon seeing an acquaintance there eating solo, my friend commented, “Aw, he’s by himself. Maybe we can say hi. No one should have to eat alone. That’s so sad.”

Ik weet niet hoe jij als lezer in deze kwestie staat, maar ik bespeur bij mezelf op dat vlak wel een verandering in de afgelopen jaren. Als tiener was ik graag op mezelf: ik had genoeg aan mijn hobby’s en het veilige gezin waarin ik ben opgegroeid. Tijdens het studentenleven ontstond meer de drang om overal aan mee te doen en overal bij te willen zijn; de ‘Fear of Missing Out’, waar ook Des al een passend stuk over schreef. Het gras was aan de overkant regelmatig groener, hoe onterecht ook. Zonder twijfel speelden social media en de rooskleurige beelden die we daar van elkaar zien hier ook een (grote) rol in.

FOMO

Sinds dit jaar ben ik daar weer een beetje van teruggekomen. Mijn social media kanalen en de bijbehorende mooie plaatjes die voorbij komen zijn er nog steeds, maar hard werken voor de studie en het sleutelen aan andere persoonlijke zaken zorgden ervoor dat ik weer meer de aandacht op mezelf richt in plaats van op anderen. Dat geeft rust. Die citytrip naar Lyon waar de auteur in bovenstaand artikel het over heeft gaat ‘m niet worden, maar dat bioscoopbezoekje in m’n uppie gaat binnenkort wél plaatsvinden. Niet om zo nodig iets te bewijzen, maar gewoon omdat ik dat wil. I’ll keep you posted ;)

Kom maar op: ben jij meer een groepsdier of een einzelgänger? En welke activiteiten onderneem jij liever met anderen of juist alleen? Ik ben benieuwd! 

17 thoughts on “Het stigma rondom ‘alleen zijn’

  1. Ik doe eigenlijk ook niet graag dingen in mijn eentje. Hoewel ik ook graag alleen ben, maar dan inderdaad thuis. Naar buiten voel je je toch een beetje eenzaam. Ik zag laatst een vrouw ’s ochtends vroeg op een terrasje zitten. In haar eentje.. Toen vroeg ik mij ook wel af waarom ik dat nooit doe. Maar ergens voel ik mij dan gewoon heel ongemakkelijk. Interessant om over na te denken

  2. Ik ben een sociaal type en doe graag dingen alleen. Ik vind t nooit zielig maar juist stoer als ik alleen ga lunchen, de bios induik of naar het strand ga. Het is heerlijk! Plus ik heb vaker een gesprek met een vreemde dan als ik met anderen op pad ga.

  3. Ik doe graag dingen alleen. In mijn eentje winkelen vind ik bijvoorbeeld heerlijk en ik ben ook al eens alleen naar de bioscoop gegaan, maar dan wel naar een rustige middagvoorstelling. Alleen in een drukke bioscoopzaal gaan zitten voelt dan toch weer een beetje vreemd. Gek hé, hoe we ons gek laten maken door ‘wat hoort’.

  4. Ja, ja, ja!! Ik hou er écht van om af en toe erop uit te gaan in m’n eentje. Naar de bios, of naar een andere stad: wanneer ik terugkom voel ik me dan helemaal mezelf, onafhankelijk, sterk. Voor af en toe kan ik er dus echt van genieten om dingen in m’n eentje te doen en dat is dan écht niet zielig: zonde inderdaad dat veel mensen het zo bestempelen.

  5. Ja, ik denk dat veel mensen zich hier laten leiden door wat ‘anderen er misschien wel niet van zouden kunnen denken’.

    En wat wel zo is als je alleen dingen doet: je komt ook weer sneller in contact met andere mensen. Waardoor je uiteindelijk weer niet alleen bent (tenzij je daar geen behoefte aan hebt natuurlijk, dan kun je dat ook aangeven). Maar als je met zijn tweeën bent, zul je niet zo snel een gesprek aanknopen met degene die achter jou in de rij staat.

  6. Ik doe ook graag dingen alleen. Winkelen doe ik het liefst alleen, want dan kan alles op mijn tempo (dwz niet slenterend van winkel naar winkel, maar gewoon op topsnelheid door de winkels). Maar dat gaat ook makkelijk. Inmiddels ga ik ook vaker alleen naar het theater. De eerste keer dat ik dat deed was het wel even wennen. Als er verder niemand interesse heeft in een bepaalde voorstelling kun je twee dingen doen. Niet gaan of gewoon wel gaan. Ik deed dat laatste een paar jaar geleden. Sindsdien ga ik vaker alleen. Alleen uiteten of naar de bioscoop heb ik hier nog niet uitgeprobeerd. Gek genoeg wel in Londen. Daar komt het psychologische idee naar boven van dat niemand je daar kent.

  7. Ik ging een paar weken ook alleen naar de bioscoop. Niemand had zin om met mij mee te gaan naar de nieuwe film van Captain America en om nu te wachten tot ik iemand vond die wel zin had? Nee, ik ging wel gewoon in mijn eentje. In het begin vond ik het een minibeetje ongemakkelijk, maar uiteindelijk doe je toch weinig in de bioscoop behalve film kijken. En dat doe je toch alleen. Ik ben echt blij dat ik de stap durfde te nemen om alleen te gaan en hopelijk ga ik ook ooit nog eens alleen op vakantie. Gewoon om jezelf extra goed te leren kennen.

  8. Ik ben een behoorlijke einzelganger en doe bijna alles alleen. Vind het echt heerlijk om alleen te gaan shoppen en naar de bios te gaan. Ik ga zelfs alleen uit eten en je moet maar eens om je heen kijken, dan valt het je ineens op hoeveel mensen er eigenlijk alleen zijn. Toegegeven, het was even een drempeltje dat eten maar eenmaal in het restaurant heb ik lekker sushi gegeten. Het is ook wat mijn voorgangsters in de comments zeggen. Waarom zou ik thuis blijven als er niemand mee wil? Dan ben ik pas zielig. Ik ben zelfs alleen op vakantie geweest en vond dat ook heerlijk. Heb echt genoten van de rust. ( was een strandvakantie ) Het enige wat ik niet zo leuk vind alleen is een stedentrip. Dat doe ik toch liever samen. Een vriendin van mij vertelde dat ze laatst alleen naar de sauna was geweest. Dat ga ik ook eens uitproberen. Lijkt me heerlijk.

  9. Ik ben mijn hele leven al graag op mezelf. Met vrienden / familie dingen doen vind ik óók leuk, maar ben altijd toch ook weer blij als ik rustig, alleen thuis ben.

  10. Op één of andere manier doe ik dingen helemaal niet graag alleen. Zelfs als ik gewoon even wat nodig heb in de stad kijk ik meestal of er iemand zin heeft om mee te gaan. Helemaal nergens voor nodig, maar op één of andere manier zit het niet in mij. Ik ben overigens wel van plan om binnenkort alleen naar het theater te gaan. Dat heb ik wel eens eerder gedaan en daar heb ik eigenlijk ook geen moeite mee. Maar met anderen samen is het toch wel gezelliger. :)

  11. Ik vind het heerlijk om dingen alleen te doen. Een terrasje of koffietentje, winkelen of een museum bezoeken. Zo fijn om dat alleen te doen! En ik heb vorige week ook een kaartje gekocht voor een dansvoorstelling in het theater. Het is nog ver weg, maar ik heb er al zo’n zin in!

  12. Ik vind het heerlijk om alleen te zijn en dingen alleen te doen: als het kon zou ik ook supergraag in mijn eentje op reis of naar de bioscoop/het theater/winkelen/etc willen, maar dat is helaas lastig door mijn ziekte. Ik denk wel dat het een heel bewuste keuze moet zijn of je alleen bent of eenzaam: wil je niets missen, ga er dan gewoon voor.

  13. Ik vind het heerlijk om alleen te zijn. Ik ben ook alleen op vakantie geweest en ik vind het nu soms wel jammer dat ik getrouwd ben en dus automatisch bijna nooit meer iets alleen doe. Gelukkig zit ik wel overdag nog lekker veel alleen binnen. Ik moet er niet aan denken om constant met mensen af te spreken.
    Het nadeel is wel dat de scheidingslijn tussen alleen zijn en eenzaam zijn vrij dun kan zijn. Want ik ben veel alleen en dat vind ik fijn, maar daardoor is mijn sociale leven in de afgelopen jaren ook steeds kleiner geworden en voel ik mij soms wel eenzaam.

  14. Ja amen! Ik ga met je meedoen en ook alleen naar de bioscoop (misschien zitten we wel naast elkaar toevallig, zijn we toch nog niet meer alleen haha).

  15. Alleen iets ondernemen is stoer. Er wordt steeds meer op ingespeeld, zoals restaurants die tafels voor 1 hebben of een lange tafel waar je juist andere mensen kan ontmoeten. Vorig jaar ben ik voor het eerst in m’n eentje op vakantie gegaan, heerlijk! Leuke mensen ontmoet en een geweldige tijd gehad.

  16. Alleen reizen is een verrijking! Ik zou niet anders meer willen. Het gegeven dat je vandaag hier en morgen weer elders bent, maakt het makkelijker om vreemden aan te spreken. In elk geval gaat me dat op vakantie altijd een stuk gemakkelijker af dan hier in Holland. Het leuke van nieuwe mensen leren kennen is dat ze je ook nieuwe kanten van jezélf leren kennen.
    Maar eerlijk is eerlijk: op vakantie stap ik gerust in m’n eentje een kroeg binnen (meestal bewapend met een boek, laptop of schrijfblok), maar in m’n eigen stad zie ik mezelf dat niet zo snel doen. Wat moeten ze wel niet denken?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s